Η σκοτεινή πλευρά του κυρίου Μίκυ Μάους

Πριν ενενήντα πέντε χρόνια ιδρύθηκε το στούντιο της Γουόλτ Ντίσνεϊ στο Λος Άντζελες και σήμερα είναι από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο.

Ποιος ήταν όμως στην πραγματικότητα ο άνθρωπος πίσω από τον Μίκυ Μάους Για πολλούς Αμερικανούς κυρίως, ο Γουόλτ Ντίσνεϊ είχε μια θέση στην καρδιά τους. Άλλοι βέβαια πίστευαν ότι ήταν ένας εφιάλτης. Κάντε κλικ και ανακαλύψτε την σκοτεινή πλευρά ενός ανθρώπου που ίσως δεν γνωρ'ιζατε.

Βασανισμένα παιδικά χρόνια

Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ γεννήθηκε στο Σικάγο το 1901. Ωστόσο, μεγάλωσε κυρίως στο Κάνσας του Μιζούρι και λέγεται ότι είχε πολύ σκληρά παιδικά χρόνια με έναν αυστηρό πατέρα ο οποίος έφθανε στα όρια του να είναι κακοποιητικός.

Γονείς

Το πιστοποιητικό γεννήσεως του Ουόλτ Ντίσνεϊ ήταν επίσης περίεργο (είχε ημερομηνία γέννησης 10 χρόνια νωρίτερα από εκείνη που πίστευε ο ίδιος ότι έχει γεννηθεί) και για το λόγο αυτό πίστευε ότι ήταν νόθος. Η δυσκολεμένη αυτή σχέση με τους γονείς του αντικατοπτρίζεται στο έργο του και στις ταινίες του όπου η μόνη ταινία της Ντίσνεϊ όπου βλέπουμε και τους δύο γονείς είναι ο Πήτερ Παν.

Το ξεκίνημα της καριέρας του

Στα 20 του χρόνια ο Ντίσνεϊ ήταν σχεδιαστής σε εταιρείες προώθησης το πρωί και animator το βράδυ. Η δουλειά του ήταν δημοφιλής και ο Ντίσνεϊ ίδρυσε ένα στούντιο κινουμένων σχεδίων το οποίο ονόμασε Laugh-O-Grams.

Ένα αποτυχημένο σχέδιο

Ωστόσο το στούντιο δεν έμελλε να στεριώσει. Κάποια στιγμή κήρυξε πτώχευση και πολλοί έχασαν τις δουλειές τους.

Κακότροπος στο σπίτι, άγγελος για τους ξένους

Σύμφωνα με την Belfast Telegraph, ο Ντίσνεϊ ήταν κακότροπος στο σπίτι και ένας "άγγελος" με τους ξένους. Τα νέα της εγκυμοσύνης της γυναίκας του τον οδήγησαν σε κατάρρευση μετά από οκτώ χρόνια γάμου.

Νευρικός κλονισμός

Προφανώς ο Ντίσνεϊ άρχισε να πίνει πολύ και να καπνίζει 60 τσιγάρα την ημέρα. Πάθαινε συχνά νευρικούς κλονισμούς και έπλενε τα χέρια του κάθε λίγο και λιγάκι.

Ο Ντίσνεϊ και οι εργαζόμενοι

Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ δεν τα πήγαινε καλά με τους υπαλλήλους του, ειδικά λόγω χαμηλών μισθών και έτσι εκείνοι προχώρησαν σε απεργία το 1941.

Ήθελαν επίσης να εγγραφούν στο Σωματείο Δημιουργών Κινουμένων Σχεδίων αλλά ο Ντίσνεϊ δεν τους το επέτρεπε και μάλιστα έφτανε στο σημείο να απολύει κάποιους που το επιχειρούσαν ή εξέφραζαν την επιθυμία.

Η απεργία διήρκεσε εννέα εβδομάδες. Αυτό από ότι φαίνεται έκανε τον Ντίσνεϊ να καταγγείλει τους εργαζόμενούς του ως κομμουνιστές στο πλαίσιο της συμμετοχής του στην Ένωση Ταινιών Κινουμένων Σχεδίων.

Ανταρσία

Ο Ντίσνεϊ είχε άθλιες σχέσεις με τους εργαζόμενούς του και σε κάποιο σημείο εκείνοι του το ανταπόδωσαν διακωμωδώντας τον.

"Μια μεταφορά με νόημα"

Για τα 35α του γενέθλια οι animators διοργάνωσαν ένα πάρτι γενεθλίων όπου παρουσίασαν την προβολή μιας μικρής ταινίας κινουμένων σχεδίων με τον Μίκυ και την Μίνυ η οποία μέσω μιας μεταφοράς απεικόνιζε τον τρόπο που ένιωθαν ότι τους φερόταν ο Ντίσνεϊ.

Ο Ντίσνεϊ όμως δεν είχε χιούμορ

Ο Ντίσνεϊ χειροκρότησε την ταινία και ζήτησε να δει εκείνους που το σκέφτηκαν. Όταν οι δημιουργοί εμφανίστηκαν μπροστά του, εκείνος τους απέλυσε αμέσως και έφυγε σιωπηλός.

Η εταιρεία UPA

Λέγεται επίσης ότι ο ΝτίσνεΪ απέλυε τους υπαλλήλους του για το τίποτα. Τελικώς, ορισμένοι από αυτούς αποφάσισαν να δημιουργήσουν μια δική τους εταιρεία, την ανταγωνιστική UPA.

Ένας θάνατος από ατύχημα

Ένα από τα πιο σκοτεινά σημεία της ζωής του ήταν ότι ο Ντίσνεϊ σκότωσε κατά λάθος την ίδια του την μητέρα.

Μια διαρροή αερίου

Αφού έπιασε την καλή, ο Ντίσνεϊ αγόρασε στους γονείς του ένα ωραίο σπίτι. Όταν χάλασε ο φούρνος, ο Ντίσνεϊ έστειλε κάποιους από τους υπαλλήλους του για να τον φτιάξουν. Ωστόσο, οι υπάλληλοι όντας άπειροι σε αυτού του είδους τις δουλειές, προκάλεσαν κάποια διαρροή αερίου η οποία τελικά στοίχισε τη ζωή στη μητέρα του.

Φήμες περί αντισημιτισμού και ρατσισμού

Η φήμη του Ντίσνεϊ έχει δεχθεί πλήγματα στο παρελθόν από εκείνους που ισχυρίζονται ότι ήταν ρατσιστής και δεν συμπαθούσε τους Εβραίους. Ρατσιστικά και προσβλητικά σχόλια υπάρχουν σε ταινίες όπως οι ‘Fantasia’, ‘Dumbo’, και το περιβόητο "Τραγούδι του Νότου".

Ο Ντίσνεϊ είχε σχέσεις με την αντισημιτική Ένωση Ταινιών Κινουμένων Σχεδίων και το "Τραγούδι του Νότου" κυκλοφόρησε χωρίς την έγκριση της Εθνικής Ένωσης για την Προβολή των Έγχρωμων.

Επιπλέον, ο Ντίσνεϊ φιλοξένησε προσωπικά στο Στούντιό του την ναζίστρια φωτογράφο Leni Riefenstahl. Η ίδια ανέφερε αργότερα ότι "ήταν πολύ θετικό το γεγονός ότι οι σωστοί Αμερικανοί κρατούν τις αποστάσεις τους από τις δυσφημιστικές καμπάνιες των Εβραίων", όπως δημοσίευσε το Paste Magazine.

O Ντίσνεϊ και οι γυναίκες εργαζόμενες

Για να είμαστε βέβαια και δίκαιοι, ο τρόπος που αντιμέτωπιζε ο Ντίσνεϊ τις γυναίκες ήταν ο κανόνας την εποχή εκείνη. Ωστόσο, έκανε ό,τι μπορούσε για να παραμείνουν σε κατώτερες θέσεις απασχόλησης.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του '30 και του '40 οι γυναίκες δούλευαν απλώς στα μελάνια, βάφοντας με το χέρι κάθε κελί των κινουμένων σχεδίων. Όταν ετοιμαζόταν η ταινία Σταχτοπούτα, λέγεται ότι οι γυναίκες εργάζονταν πάνω από 80 ώρες την εβδομάδα.

"Η δημιουργική εργασία δεν είναι για τις γυναίκες"

Την εποχή εκείνη ο Ντίσνεϊ έστειλε την διαβόητη επιστολή σε μια γυναίκα που έκανε αίτηση για κάποια θέση που "δεν της άρμοζε" γράφοντας: “Η δημιουργική δουλειά σε σχέση με την προετοιμασία των καρτούν για την οθόνη δεν είναι για τις γυναίκες καθώς ανήκει στους νεαρούς άνδρες", σύμφωνα με δημοσίευμα της Daily Mail.

Σκοτεινές πολιτικές κινήσεις

Ο Ντίσνεϊ υποστήριζε εταιρείες και πρωτοβουλίες που κινούνταν εναντίον των κομμουνιστών. Έφτανε δε στο σημείο να απολύει εργαζόμενους οι οποίοι πίστευε ότι μπορεί να ήταν κομμουνιστές.

Υποστήριζε επίσης την Ένωση Ταινιών Κινουμένων Σχεδίων για την Διατήρηση του Αμερικανικού Ιδεώδους. Η ένωση αυτή θεωρείτο αντισημιτική.

Υποκριτής

Ο Ντίσνεϊ είχε μεγάλα σχέδια για το θεματικό του πάρκο και ήθελε να έχει μια "καθαρή" όψη, σύμφωνα με την Belfast Telegraph. Αυτό σήμαινε όχι μούσια και μουστάκια.

Ο Ντίσνεϊ είχε μουστάκι όπως ξέρουμε όλοι μας αλλά οι εργαζόμενοι στην Disneyland δεν είχαν το δικαίωμα να έχουν μουστάκι μέχρι το 2000.

Οικογενειακές έριδες

Η Disney ήταν κάτι σαν οικογενειακή επιχείρηση με τον Γουόλτ και τον αδελφό του τον Ρόι. Ο πρώτος ήταν στο δημιουργικό κομμάτι ενώ ο Ρόι ήταν περισσότερο επιχειρηματίας.

Λέγεται ότι οι δυο τους ήταν ανταγωνιστές, κάτι που χώριζε τα στούντιο της Disney στα δύο. Η δημιουργική ομάδα λεγόταν "τα παιδιά του Γουόλτ" ενώ "τα παιδιά του Ρόι" ήταν στο οικονομικό τμήμα.

Ο διαχωρισμός αυτός δεν ήταν καλός από επιχειρηματικής άποψης για τα στούντιο της Disney και πολλές φορές ο Ρόι αναγκαζόταν να "μπαλώνει" τις φρενήρεις οικονομικές κινήσεις του αδελφού του.

Ένας εργοδότης εφιάλτης;

Ο Γουόλτ Ντίσνεϊ ήταν ένας εργοδότης εφιαλτικός. Χώριζε τους υπαλλήλους ανάλογα με το φύλο και αρνείτο να διαπραγματευτεί τους μισθούς με τους εργαζόμενους.

Ο Ντίσνεϊ ήθελε να ελέγχει τα πάντα, από τα σχέδια για τα θεματικά πάρκα του μέχρι το πόσο θα απείχαν οι σκουπιδοντενεκέδες από τα γραφεία.

από ksipnistere.com

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια