Οι απολυταρχικές δομές της Ε.Ε και το πνεύμα της παγκοσμιοποίησης


Άρθρο του συγγραφέα Σωκράτη Σίσκου

Η αναφορά του Γάλλου πολιτικού και οπαδού των κομματικών ιδεολογικών θέσεων του στρατηγού Ντε Γκολ, του Φρανσουά Ασελινό, την οποία μνημονεύσαμε στο προηγούμενο άρθρο και τονίζει την τεχνοκρατική οργανωτική δομή της ΕΕ η οποία την οδηγεί, τη στρέφει προς τη δικτατορία (la vire à la dictature), δεν είναι τυχαία. Από τον πρώτο χρόνο ίδρυσης της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας (ΕΟΚ), υπήρχαν οι φόβοι ότι ο οργανωτικός νους του σχεδίου ενοποίησης της Ευρώπης και πρώτος πρόεδρος της Κομισιόν Βάλτερ Χαλστάιν, εφάρμοζε το πλάνο του 1942 του ναζιστή υπουργού Βάλτερ Φουνκ για τη δημιουργία της «Γερμανικής Ενωμένης Ευρώπης».

Είναι γνωστό ότι ο Φουνκ, ο οποίος καταδικάστηκε από το στρατοδικείο της Νυρεμβέργης κι’ εκτελέστηκε δι’ απαγχονισμού, είχε σχεδιάσει με τους συνεργάτες του των ειδικών ομάδων ερευνητών, σε μια από τις οποίες συμμετείχε και ο Χαλστάιν, τη δημιουργία μιας Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας η οποία θα είχε περίπου την οργανωτική δομή της σημερινής Ευρωπαϊκής Ένωσης. Κάποιες από τις προτάσεις του Φουνκ εφαρμόστηκαν ή μελετούνται από τα επιτελεία της ΕΕ, όπως π.χ. η δημιουργία ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος με σημείο αναφοράς της ισοτιμίας του το ισχυρό γερμανικό μάρκο, η δημιουργία Κεντρικής Ευρωπαϊκής Τράπεζας στο Βερολίνο (σήμερα βρίσκεται στη Φρανκφούρτη), η δημιουργία ειδικών οικονομικών περιοχών (σήμερα συζητείται η δημιουργία τους ως «ειδικών ή ελεύθερων οικονομικών ζωνών-ΕΟΖ») κ.ά.

Χωρίς μια κοινή ιδεολογική πολιτιστική βάση και χωρίς προσανατολισμούς με αξίες και ιδανικά, η Ευρώπη ως σύνολο και μαζί της τα κράτη/μέλη, μεταβλήθηκαν σε μια κερδοσκοπική αρένα με τεράστιες κοινωνικές ανισότητες και αίσθημα ανασφάλειας των πολιτών από εσωτερικούς και εξωτερικούς κινδύνους. Οι ευρωπαϊκοί λαοί αποξενώθηκαν από τους ηγέτες τους, διότι με αυταρχικές και αντιδημοκρατικές διαδικασίες αποδομήθηκαν τα βασικά χαρακτηριστικά της δημοκρατικής αρχής της λαϊκής βούλησης και κυριαρχίας.

Δημιουργήθηκε ένα κάθεστώς με τεράστιες ανισότητες το οποίο στέφεται προς μια αόρατη για τον απλό πολίτη κοινοβουλευτική δικτατορία. Με θαυμάσιο τρόπο εφάρμοσαν τη συνταγή του Ναπολέοντα Βοναπάρτη ότι «καλή πολιτική είναι να κάνεις τους λαούς να πιστέψουν ότι είναι ελεύθεροι», κι’ όταν ακόμα οι πολίτες γνωρίζουν ότι οι μυστικές υπηρεσίες γνωρίζουν ή βλέπουν από δορυφόρους ποια μάρκα τσιγάρου καπνίζεις όταν «ελεύθερος και χωρίς καταπίεση» κάθεσαι και πίνεις τον καφέ σου στη βεράντα του σπιτιού σου.
Επιμέλεια παρουσίαση: Πολυξένη Λυκίδου

από youtube, μέσω teleytaiaexodos

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια