Η κατάρρευση των τριών συλλογικών φαντασιώσεων της “ευρωπαϊκής προοπτικής” & η εθνική ανεξαρτησία



Η καρικατούρα υψηλής στρατηγικής που κυριάρχησε στη χώρα μας από τη Μεταπολίτευση και μετά θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στη φράση «ευρωπαϊκή προοπτική της Ελλάδας». Κατά παρανοϊκό τρόπο η αυτοεξάλειψη της χώρας δια της ενσωμάτωσης στην (υποτιθέμενη) ένωση των δυτικοευρωπαϊκών χωρών προβλήθηκε ως το ιερό δισκοπότηρο, το οποίο θα έλυνε όλα τα προβλήματα της Ελλάδας.

Οι βασικοί πυλώνες αυτής της συλλογικής φαντασίωσης ήταν τρεις επιμέρους παρανοϊκές αναγνώσεις της πραγματικότητας. Συμπερασματικά λοιπόν, η οδυνηρή κατάρρευση αυτών των τριών συλλογικών φαντασιώσεων καθιστά πλέον κωμική την ευρύτερη αντίληψη ότι η Ελλάδα έχει υπόσταση και γεωπολιτική λειτουργία στο πλαίσιο της Ε.Ε. γιατί πολύ απλά το πλαίσιο αυτό δεν υπάρχει. Είναι μια εικονική πραγματικότητα. Αντιθέτως, αυτό που προβάλει πλέον ως σκληρά ρεαλιστική και ορθολογική επιλογή, αν όχι νομοτελειακή αναγκαιότητα, είναι η ανάγκη επίτευξης εθνικής ανεξαρτησίας και χάραξης μιας κρατικής πολιτικής, σε όλα τα επίπεδα, με εθνοκεντρικά και μόνο κριτήρια.

Άρα λοιπόν, η εθνική ανεξαρτησία, την οποία οι ελληνικές ελίτ αλλά δυστυχώς και μεγάλο μέρος της κοινής γνώσης αντιμετωπίζουν ως αφελή ουτοπία, δεν είναι παρά η μόνη ρεαλιστική επιλογή που έχει η χώρα. Και φυσικά δεν μπορεί να επιτευχθεί από τη μία στιγμή στην άλλη. Και αυτό γιατί η σημερινή Ελλάδα δεν είναι απλώς υπόδουλη. Είναι μια ημικατεστραμμένη χώρα, η οποία λειτουργεί στο πλαίσιο μιας ανύπαρκτης Ε.Ε. Άρα, η διαδικασία της εθνικής απελευθέρωσης θα είναι επώδυνη, μακρά και σταδιακή. Αλλά πρέπει να ξεκινήσει. Γιατί αλλιώς η άλλη επιλογή δεν είναι πλέον η υποδούλωση αλλά η εξάλειψη.
Επιμέλεια παρουσίαση: Πολυξένη Λυκίδου
Άρθρο του καθηγητή Γεωπολιτικής στην Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων Κωνσταντίου Γρίβα.

από youtube, μέσω teleytaiaexodos

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια