Οι πιο μυστηριώδεις εξαφανίσεις υποβρυχίων μέχρι σήμερα


Τον Απρίλιο, μετά από εκτεταμένη έρευνα πέντε ημερών, τα συντρίμμια του ινδονησιακού υποβρυχίου KRI Nanggala βρέθηκαν σε 2.750 πόδια βάθος στη Θάλασσα του Μπαλί.

Το υποβρύχιο είχε σπάσει σε τρία κομμάτια, επιβεβαιώνοντας τραγικά ότι και τα 53 μέλη του πληρώματος ήταν νεκρά.

Η ακριβής αιτία του ατυχήματος παραμένει άγνωστη. Αξιωματούχοι της Ινδονησίας έχουν αποκλείσει το ενδεχόμενο ανθρώπινου λάθους και έχουν ως πιο πιθανά σενάρια την διακοπή ρεύματος ή κάποιο υποθαλάσσιο κύμα που μπορεί να ανάγκασε το υποβρύχιο να κατέβει πολύ πιο κάτω από το βάθος συντριβής των περίπου 655 ποδιών. Η κυβέρνηση, ωστόσο, σκοπεύει να ανακτήσει το υποβρύχιο με βοήθεια από την Κίνα και να διενεργήσει περαιτέρω έρευνα.

Οι βυθίσεις υποβρυχίων είναι σπάνιες, αλλά πάντα θανατηφόρες για το πλήρωμα, ενώ σχεδόν ποτέ δεν ανακαλύπτονται οι αιτίες τους. 

Το 1968, για παράδειγμα, τέσσερα υποβρύχια από τέσσερις χώρες χάθηκαν με όλα το πλήρωμα σε μια περίοδο πέντε μηνών. Πάνω από 50 χρόνια αργότερα, οι λόγοι παραμένουν άγνωστοι.

INS Dakar

ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ
Το INS Dakar, 1968

Το INS Dakar ήταν ισραηλινό υποβρύχιο κατηγορίας Τ που δημιουργήθηκε το 1943 και υπηρέτησε στο βρετανικό ναυτικό ως HMS Totem πριν αγοραστεί από το Ισραήλ το 1965.

Μετά την ολοκλήρωση των δοκιμών στη θάλασσα και τις καταδύσεις στη Σκωτία, το Dakar είχε προγραμματίσει να φτάσει σε μια τελετή καλωσορίσματος στο Ισραήλ στις 29 Ιανουαρίου 1968. Το υποβρύχιο έφτασε στο Γιβραλτάρ στις 15 Ιανουαρίου, ανέφερε τη θέση του ανατολικά της Κρήτης στις 24 Ιανουαρίου, και έστειλε το τελικό μήνυμα λίγο μετά τα μεσάνυχτα στις 25 Ιανουαρίου.

Όταν έγινε σαφές ότι το στίγμα του υποβρυχίου είχε χαθεί, πλοία από τη Βρετανία, την Ελλάδα, την Τουρκία, το Λίβανο και το Ισραήλ έψαχναν την περιοχή για μέρες, αν και η προσπάθεια περιπλέχθηκε από εντάσεις στην περιοχή.

Τα πλοία δεν κατάφεραν να βρουν τίποτα, ενώ η έρευνα έληξε επίσημα στις 4 Φεβρουαρίου. Το πλήρωμα των 69 ατόμων δεν κηρύχθηκε επίσημα «χαμένο» μέχρι το 1981. Το 1991, το ναυάγιο τελικά ανακαλύφθηκε μεταξύ Κρήτης και Κύπρου περίπου 9.800 πόδια κάτω από το νερό.

Η αιτία της βύθισης του Dakar δεν έχει προσδιοριστεί μέχρι σήμερα. Οι Ισραηλινοί πίστευαν αρχικά ότι οι Σοβιετικοί μπορεί να ήταν υπεύθυνοι, αλλά έκτοτε αποκλείουν την εχθρική δράση. Επειδή το υποβρύχιο δεν μετέφερε τορπίλες και το ναυάγιο ήταν ως επί το πλείστον ανέπαφο, μια εσωτερική έκρηξη είναι επίσης απίθανη.

Οι επικρατούσες θεωρίες είναι ότι μηχανικό ή ανθρώπινο σφάλμα προκάλεσε ένα καταστροφικό ατύχημα ή ότι ο αναπνευστήρας του υποβρυχίου υπέστη ζημιά αφού χτύπησε άλλο πλοίο σε καταιγίδα, προκαλώντας πλημμύρα στο εσωτερικό.

Minerve

GETTY IMAGES
Μια χρονολογημένη φωτογραφία του γαλλικού υποβρύχιου Minerve

Το Minerve ήταν ένα γαλλικό ναυτικό υποβρύχιο κατηγορίας Daphné που ξεκίνησε την πορεία του το 1961, με έδρα το Τουλόν. Το πλήρωμα του ήταν συνολικά 52 άτομα.

Στις 27 Ιανουαρίου 1968, το Minerve βρέθηκε αντιμέτωπο με άσχημες καιρικές συνθήκες καθώς επέστρεφε στο Τουλόν από μια εκπαιδευτική επιχείρηση στη Μεσόγειο.

Όταν βρισκόταν περίπου 30 μίλια νότια της γαλλικής ακτής, το Minerve έστειλε μήνυμα σε γαλλικά αεροσκάφη λέγοντας ότι θα ήταν στο λιμάνι σε περίπου μία ώρα.

Αλλά το Minerve δεν έφτασε ποτέ. Διεξήχθη μια εξονυχιστική αναζήτηση με 20 πλοία και αεροσκάφη, συμπεριλαμβανομένου του Clemenceau, η οποία όμως σταμάτησε στις 2 Φεβρουαρίου. Πολλές αναζητήσεις τα επόμενα χρόνια απέτυχαν επίσης να βρουν το υποβρύχιο.

Το Minerve δεν είχε βρεθεί μέχρι το 2019, όταν μια αμερικανική εταιρεία χαρτογράφησης ωκεανών, η «Ocean Infinity», το ανακάλυψε σε μια προσπάθεια της γαλλικής κυβέρνησης για την εύρεση του υποβρυχίου.

Βρισκόταν περίπου 28 μίλια μακριά από την Τουλόν και 7.800 πόδια κάτω από το νερό. Το υποβρύχιο είχε «κοπεί» σε τρία κομμάτια διάσπαρτα σε μια έκταση 984 ποδιών. Η αιτία της βύθισης μέχρι σήμερα παραμένει άγνωστη.

Κ-129

ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΑΜΥΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ
Υποβρύχιο κατηγορίας Soviet Golf II

Το K-129 ήταν ένα σοβιετικό υποβρύχιο βαλλιστικών πυραύλων κατηγορίας II, το οποίο ξεκίνησε την πορεία του το 1959. Ήταν μέλος του Σοβιετικού Στόλου του Ειρηνικού, είχε πλήρωμα 98 άτομα και μετέφερε τρεις βαλλιστικούς πυραύλους SS-N-5. 

Στις 8 Μαρτίου 1968, σχεδόν δύο εβδομάδες σε περιπολία στο Βόρειο Ειρηνικό, το K-129 απέτυχε να στείλει ένα προγραμματισμένο μήνυμα. Οι Σοβιετικοί ξεκίνησαν σύντομα μια αναζήτηση με 36 πλοία και δεκάδες αεροσκάφη, τα οποία έκαναν 286 πτήσεις πάνω από την περιοχή που χάθηκε το σήμα.

Μετά από δύο μήνες και κανένα σημάδι του K-129, οι Σοβιετικοί εγκατέλειψαν την προσπάθεια. Το Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ, ωστόσο, συνέχισε.

Εντυπωσιασμένοι από τη μαζική προσπάθεια αναζήτησης, οι Αμερικανοί ήξεραν ότι κάτι πολύτιμο είχε χαθεί και χάρη στις υποβρύχιες συσκευές ακρόασης του Ναυτικού, κατάφεραν να βρουν το ναυάγιο του K-129 στις 20 Αυγούστου.

Το ναυάγιο, που βρίσκεται περίπου 1.500 μίλια βορειοδυτικά της Χαβάης, ήταν πάνω από 16.500 πόδια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Η CIA έπεισε τον εκκεντρικό δισεκατομμυριούχο Χόουαρντ Χους να χρησιμοποιήσει την εταιρεία εξόρυξης βαθέων υδάτων, Global Marine Inc., για να ανακτήσει το K-129 και να το φέρει στις ΗΠΑ, ως μέρος ενός προγράμματος  χρηματοδοτούμενο από τη CIA.

Το 1974, το πλοίο, ο Hughes Glomar Explorer, ανέκτησε με επιτυχία το ένα τρίτο του K-129. Εκτός από έξι πτώματα (που χάθηκαν στη θάλασσα), η CIA ποτέ δεν αποκάλυψε δημόσια τι βρήκε, αν και πιστεύεται ότι ανέκτησε δύο πυρηνικές τορπίλες και άλλα στοιχεία πληροφοριών. Η αιτία της βύθισης του K-129 δεν έγινε ποτέ γνωστή.

USS Scorpion

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΗΠΑ
Το Scorpion στο Γκρότον, Κονέκτικατ, στις 19 Δεκεμβρίου 1959. Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ

Σχεδόν τρεις μήνες μετά τη βύθιση του K-129, το USS Scorpion, ένα υποβρύχιο πυρηνικής επίθεσης, κατηγορίας Skipjack με πλήρωμα 99 ατόμων, εξαφανίστηκε στον Ατλαντικό ενώ επέστρεφε από μια περιπολία στη Μεσόγειο.

Ξεκίνησε την πορεία του το 1959, αλλά λόγω της φήμης του για μηχανικά προβλήματα, έλαβε μια βιαστική επιδιόρθωση το 1967 και ξεκίνησε για μια  περιπολία στην Μεσόγειο στις 15 Φεβρουαρίου 1968.

Προς το τέλος της περιπολίας του, το Scorpion είχε διαταγές να παρακολουθήσει τη σοβιετική ναυτική δραστηριότητα στα Κανάρια Νησιά. Στις 21 Μαΐου, ανέφερε ότι ήταν περίπου 50 μίλια νότια των Αζορών και αναμενόταν να επιστρέψει στο Νόρφολκ στις 27 Μαΐου.

Το υποβρύχιο δεν έφτασε ποτέ. Ξεκίνησε μια μαζική προσπάθεια αναζήτησης με δεκάδες πλοία, υποβρύχια και αεροσκάφη και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, αλλά στις 5 Ιουνίου, το Scorpion και το πλήρωμά του κηρύχθηκαν «εξαφανισμένοι».

Η έρευνα συνεχίστηκε και στις 29 Οκτωβρίου, το ναυάγιο βρέθηκε περίπου 400 μίλια νοτιοδυτικά των Αζορών 10.000 πόδια κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας.

Το υποβρύχιο είχε χωριστεί σε τρία κομμάτια και είχε ανεπανόρθωτες καταστροφές σε όλα τα τμήματά του. 

Το Πολεμικό Ναυτικό δεν ανακάλυψε ποτέ τι προκάλεσε την βύθιση του Scorpion. Το άθικτο τόξο σήμαινε ότι οι τορπίλες του δεν είχαν εκραγεί, αλλά πολλές πόρτες του υποβρυχίου ήταν ανοιχτές και οι μπαταρίες στις τορπίλες Mark 37 του Scorpion, έγινε γνωστό αργότερα, ότι είχαν ελαττώματα.

Υπάρχουν διάφορες πιθανές θεωρίες που εξηγούν την καταστροφή του υποβρυχίου. Ωστόσο η έλλειψη οριστικής απάντησης οδήγησε επίσης σε θεωρίες συνωμοσίας, συμπεριλαμβανομένου του ότι το Σοβιετικό Ναυτικό βύθισε το υποβρύχιο σε αντίποινα για την απώλεια του Κ-129. 

από Insider, μέσω huffingtonpost

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια