Υποχρεωτικότητα εμβολίων covid-19: Βαθιά τομή στα δικαιώματα των πολιτών υπό το πρόσχημα της προστασίας της δημόσιας υγείας

 

Της Στέλλας Πατρώνα *

Αυτό που δεν γίνεται κατανοητό σχεδόν από το σύνολο του πολιτικού κόσμου είναι ότι η υποχρεωτικότητα των εμβολίων δεν αφορά μόνο τους μη εμβολιασμένους πολίτες και  είναι μόνο επιφανειακά θέμα δημόσιας υγείας. Προσβάλλει τον πυρήνα των δικαιωμάτων του πολίτη και την ίδια την αξία του ανθρώπου και αποτελεί τομή ως προς τη δυνατότητα του κράτους να παρεμβαίνει  στη ζωή των πολιτών. 

Το παράδοξο είναι ότι στο εγχείρημα αυτό η κυβέρνηση έχει βρει συμμάχους πέρα  από τα γνωστά κέντρα που μέχρι τώρα στήριζαν την πολιτική της και έχει  εξασφαλίσει  την συναίνεση ή έστω την ανοχή  και τη σιωπή δυνάμεων της αριστεράς, αλλά και τη στήριξη μεγάλης μερίδας  πολιτών αυτού του πολιτικού χώρου που πιστεύουν αφελώς ότι η υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών έχει στόχο την προστασία της δημόσιας υγείας. Η στήριξη αυτή είναι το βασικό πλεονέκτημα της κυβέρνησης στους αγώνες που έρχονται και οφείλεται στο πετυχημένο προπαγανδιστικό αφήγημα της «συλλογικής ανοσίας» και των «αρνητών» ή «ψεκασμένων» πολιτών.

Το προπαγανδιστικό αφήγημα  περί «συλλογικής ανοσίας» και ανεύθυνων «αρνητών»

 Η «συλλογική ανοσία» είναι η γνωστή «ανοσία της αγέλης» αλλά με θετικό πρόσημο, καθώς υποτίθεται ότι θα επιτευχθεί χωρίς νόσηση μέσω των μαζικών εμβολιασμών.  Επιστημονικές «λεπτομέρειες» ότι είναι αδύνατο να επιτευχθεί συλλογική ανοσία ,  όπως υπάρχει για την ιλαρά ή την ανεμοβλογιά, γιατί οι κορονοϊοί έχουν διαφορετική συμπεριφορά και εμφανίζονται ξανά (1)  και ότι  η  covid-19 μοιάζει περισσότερο με τη γρίπη και όχι με την ανεμοβλογιά , δημιουργούν μεν κάποια αμηχανία, όταν ακούγονται από χείλη επιστημόνων υπεράνω κάθε «αντιεμβολιαστικής» υποψίας,  όπως ο ο αντιπρύτανης του ΕΚΠΑ και καθηγητής Μικροβιολογίας, Αθανάσιος Τσακρής (1 ) ή ο επικεφαλής επιδημιολόγος του Πανεπιστημίου «Columbia», Τζέφρυ Σέιμαν σε συνέντευξη του στον ΣΚΑΪ  (2), ωστόσο ξεπερνιούνται  εύκολα αφού δεν υπάρχει πολιτική αντιπαράθεση και ο μόνος αντίλογος  προέρχεται  από επιστήμονες, όπως ο  άξιος καθηγητής κλινικής φαρμακολογίας στο ΑΠΘ Δημήτρης Κούβελας, ο οποίος χλευάζεται και λοιδορείται συστηματικά από γνωστά  δημοσιογραφικά κέντρα (3).

Το επιτυχές λοιπόν προπαγανδιστικό αφήγημα της κυβέρνησης λέει  ότι με τον εμβολιασμό όλων θα επιτευχθεί   η περίφημη «συλλογική ανοσία»  και αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να μπορέσουμε να επανέλθουμε στην προ κορονοϊού  κανονικότητα.  Συνακόλουθα ,  για κάθε ταλαιπωρία, για κάθε περιορισμό και για κάθε μέτρο  που υφιστάμεθα τώρα λόγω κορονοϊού, η ευθύνη  καταλογίζεται στους  «αρνητές» των εμβολίων ή «ψεκασμένους» που διακρίνονται για ελλιπές αίσθημα κοινωνικής ευθύνης, δρουν ατομικιστικά και ταλαιπωρούν τους συνανθρώπους τους και συνεπώς είναι εύλογο η κυβέρνηση να λάβει μέτρα για να τους «συνετίσει».

Μία άλλη επίσης επιτυχής και βελτιωμένη εκδοχή του παραπάνω αφηγήματος, καθώς  λαμβάνει υπ’ όψη της  αφενός τα παραδείγματα χωρών με υψηλά ποσοστά εμβολιασμού, όπως η Μεγάλη Βρετανία και το Ισραήλ που παρά τον εμβολιασμό παρουσιάζουν μεγάλο αριθμό κρουσμάτων,  αφετέρου  το γεγονός ότι οι εμβολιασμένοι μπορεί και να νοσήσουν και να μεταδώσουν τον ιό, είναι  η ακόλουθη: Ο εμβολιασμένος είναι «βέβαιο» ότι  θα νοσήσει ελαφρύτερα, αντίθετα από τον μη εμβολιασμένο που λόγω ανευθυνότητας θα νοσήσει βαρύτερα και θα επιβαρύνει το σύστημα υγείας σε βάρος όλων.  Το ερώτημα βέβαια είναι πως προκύπτει τέτοια βεβαιότητα  περί ελαφρύτερης νόσησης, όταν στην Ελλάδα δεν ανακοινώνεται ο αριθμός των νοσούντων  εμβολιασμένων και στην Κύπρο (πριν απαγορευθεί η ανακοίνωση τέτοιων στοιχείων) υπήρξαν περιστατικά που δεν την επιβεβαιώνουν, ενώ επίσης τα μηνύματα από τη Μεγάλη Βρετανία μόνο τέτοια βεβαιότητα δεν δημιουργούν (4). Ωστόσο το ερώτημα αυτό δεν έχει τεθεί στο δημόσιο λόγο και συνεπώς δεν έχει χρειασθεί κάν να απαντηθεί και έτσι έχει αναχθεί ανενόχλητα σε αξίωμα.  Αυτό όμως που  ενδιαφέρει  εν προκειμένω είναι  ότι και οι δύο  εκδοχές καταλήγουν στο συμπέρασμα  ότι  φταίει ο ανεύθυνος ανεμβολίαστος και η κυβέρνηση κάνει καλά που επιδεικνύει πυγμή και λαμβάνει τα «κατάλληλα» μέτρα.

Το παράδοξο της εποχής: Αριστερά και μαύρα κέντρα προωθούν τον ίδιο στόχο

Ένα από τα παράδοξα της εποχής μας είναι  ότι δεν έχει δημιουργηθεί προβληματισμός, ούτε κάν αμηχανία,  από το γεγονός ότι όσον αφορά την ανάγκη του εμβολιασμού η αριστερά λέει τα ίδια – αν και με διαφορετική φρασεολογία – με γνωστούς χυδαίους παπαγάλους όπως ο Πορτοσάλτε  ή με μαύρους ιεράρχες όπως ο Σεραφείμ (5) .  Το φαινόμενο χρειάζεται ενδελεχή ανάλυση, ωστόσο μια πρώτη  λογική εξήγηση είναι ότι το ΚΚΕ – παρά την αντιευρωπαϊκή ρητορική του –  δεν θέλει να συγκρουσθεί  με τον σκληρό πυρήνα των επιλογών της Ε.Ε. , στον οποίο ανήκει η απόφαση της Κομισιόν για τερματισμό της πανδημίας μέσω του εμβολιασμού (6). Όσον αφορά τις  υπόλοιπες δυνάμεις της αριστεράς  είναι προφανές ότι άγονται και φέρονται από opinion leaders της συμφοράς (7) ,(8),(9)  και αρκεί η χρήση ακραίου ιδεολογικού λόγου ή λέξεων με θετικά φορτισμένο περιεχόμενο, όπως είναι για την αριστερά η λέξη «εμβόλια», για να συστρατευθούν στον εν λόγω στόχο και να υποστηρίξουν την υποχρεωτικότητα των εμβολιασμών ή έστω να μη διαμαρτυρηθούν για την απόλυση εργαζομένων που αρνούνται να εμβολιασθούν (αυτό στην καλύτερη περίπτωση γιατί υπήρξε και η ακραία περίπτωση γνωστού διανοούμενου της αριστεράς που δήλωσε ότι επικροτεί τέτοιες ενέργειες). 

Επίσης άξιο αναφοράς είναι το γεγονός ότι στο λόγο της αριστεράς δεν υπάρχει χώρος για προβληματισμό σχετικά με την ασφάλεια των εμβολίων παρότι  ο κατάλογος θανάτων και παρενεργειών συνεχώς μεγαλώνει (10) (11) .  Κάθε τέτοια συζήτηση εκλαμβάνεται ως αμφισβήτηση των επιτευγμάτων της επιστήμης, η  οποία ταυτίζεται  (άραγε κατά λάθος ή για να δημιουργείται η κατάλληλη ιδεολογική φόρτιση;) με τις  φαρμακοβιομηχανίες , ενώ  επίσης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι είναι αποδεκτό τα εμβόλια να έχουν παρενέργειες αφού όλα τα φάρμακα, ακόμη και τα πιο δοκιμασμένα έχουν. 

Αυτό που παραγνωρίζουν όσοι προβάλλουν τον παραπάνω ισχυρισμό  είναι ότι τα εμβόλια απευθύνονται σε υγιείς ανθρώπους για να προστατευθούν και δυστυχώς ήδη έχουν «φύγει» μετά τον εμβολιασμό τους νέοι άνθρωποι χωρίς υποκείμενα νοσήματα που ήταν ελάχιστες οι πιθανότητες να πεθάνουν από covid, αν νοσούσαν. Επιπλέον κάνουν το εξής λογικό λάθος:  Ο ισχυρισμός  ότι πολυδοκιμασμένα φάρμακα έχουν παρενέργειες και ανεπιθύμητες ενέργειες , αντιθέτως απ’ ό,τι πιστεύουν αυτοί που τον προβάλλουν, δεν  οδηγεί  λογικά στο συμπέρασμα ότι είναι αποδεκτές οι παρενέργειες και οι ανεπιθύμητες ενέργειες των εμβολίων,  όσο σοβαρές κι αν είναι αυτές, αλλά ότι χρειάζεται επίταση της προσοχής στην ασφάλεια τους και συνεχής υπολογισμός του λόγου οφέλους και κινδύνου για τη χορήγησή τους, καθώς τα εν λόγω εμβόλια κυκλοφορούν με προσωρινή άδεια κυκλοφορίας και  μετά από δραματική σύντμηση της διάρκειας των κλινικών μελετών τους. 

 Η επίθεση της κυβέρνησης

Απολαμβάνοντας τη στήριξη αυτή η κυβέρνηση  έχει κάθε λόγο να γίνεται συνεχώς επιθετικότερη.  Ξεκίνησε με την επιβολή υποχρεωτικού εμβολιασμού  στους υπηρετούντες στα ΕΜΑΚ, συνέχισε με την εξαγγελία για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό των υγειονομικών και των φροντιστών σε δομές φιλοξενίας ηλικιωμένων, ενώ στο στόχαστρο ήδη έχουν μπει, σύμφωνα με δηλώσεις του Υπουργού Εσωτερικών,  Μάκη Βορίδη  οι δημόσιοι υπάλληλοι. Παράλληλα αφήνει να διαχέονται πληροφορίες ότι  θα ακολουθήσουν οι εκπαιδευτικοί, τα σώματα ασφαλείας αλλά και οι εργαζόμενοι στην εστίαση και ότι υπάρχουν σκέψεις ο υποχρεωτικός εμβολιασμός να επεκταθεί και στους εργαζόμενους στο εμπόριο. 

Εν ολίγοις είναι προφανές ότι η κυβέρνηση, υπό την καθοδήγηση νομικών κύκλων,  προωθεί την σαλαμοποίηση του πληθυσμού, παρουσιάζοντας την υποχρεωτικότητα του εμβολιασμού ως αναγκαία προϋπόθεση για την άσκηση ενός επαγγέλματος, με σκοπό  να  την επιβάλλει σταδιακά  σε όλες τις κατηγορίες εργαζομένων και βεβαίως - αν δεν βρει ισχυρές αντιστάσεις - γιατί όχι και σε φοιτητές και μαθητές (αξίζει να σημειωθεί ότι σε ραδιοφωνική εκπομπή του Αlpha ακούστηκε ότι συζητιέται οι μαθητές ανεμβολίαστων γονέων να αποκλεισθούν από το σχολείο και να κάνουν μάθημα μόνο με τηλεκπαίδευση). Πρέπει δε να σημειωθεί ότι ήδη πολλοί επαγγελματίες και μισθωτοί εξαναγκάσθηκαν να εμβολιασθούν, παρότι δεν το επιθυμούσαν, προκειμένου να λειτουργήσουν την επιχείρησή τους ή να διατηρήσουν τη θέση εργασίας τους,  ακόμη κι αν στην περίπτωσή τους ο εμβολιασμός αντενδείκνυται ή ο κίνδυνος από παρενέργειες είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από το όποιο  προσδοκώμενο όφελος.

Η τακτική αυτή της κυβέρνησης αναμένεται  λοιπόν να εξαναγκάσει πολλούς σε εμβολιασμό, αν βέβαια δεν δημιουργηθούν σοβαρές εστίες αντίστασης. Και για να γίνει αυτό θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι η επιβολή υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού δεν αφορά μόνο τους ανεμβολίαστους και δεν είναι μόνο θέμα δημόσιας υγείας.

Αποτελεί συρρίκνωση των δικαιωμάτων του πολίτη και διεύρυνση των ανεκτών ορίων παρέμβασης σ’ αυτά από το κράτος. Σαφώς προσβάλλει την αξία του ανθρώπου και αναμφισβήτητα θέτει σε διακινδύνευση τα υπέρτατα αγαθά  που είναι η ζωή και η υγεία κάθε ανθρώπου.

Επίσης είναι προφανές ότι η συρρίκνωση αυτή θα έχει μελλοντικά πολλαπλά αποτελέσματα. Παράδειγμα η επέκταση του διευθυντικού δικαιώματος του εργοδότη  σε θέματα που μέχρι τώρα ανάγονταν αυστηρά στην προσωπική σφαίρα του εργαζόμενου.

Ακόμη δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο ότι έτσι η προστασία της δημόσιας υγείας παίρνει τα χαρακτηριστικά της προστασίας της δημόσιας τάξης και ότι η πρώτη μεταβάλλεται από υποχρέωση του κράτους προς τους πολίτες σε υποχρέωση συμμόρφωσης των πολιτών στις κρατικές εντολές.

Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ετοιμάζονται κι άλλες δόσεις. Αυτό σημαίνει ότι η κυβέρνηση επιθυμεί να εξασφαλίσει από τώρα μόνιμη πελατεία στις πολυεθνικές που κατασκευάζουν τα εμβόλια, θυσιάζοντας για το σκοπό αυτό μεγάλο μέρος του ισχνού προϋπολογισμού για τη δημόσια υγεία.

Τέλος, δημιουργείται το σοβαρότατο θέμα της διακινδύνευσης της υγείας των ανθρώπων που θα εξαναγκασθούν να εμβολιασθούν, καθώς όσο διευρύνεται ο κύκλος χωρίς κριτήρια, τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος.

Αυτές είναι μερικές  παράμετροι της υποχρεωτικότητας του εμβολιασμού που δείχνουν ότι αν δεν σταματήσουμε την κυβέρνηση το μέλλον θα είναι ζοφερό όχι μόνο για εμάς, αλλά και για τις επόμενες γενιές.

*Η Στέλλα Πατρώνα είναι δικηγόρος, Μέλος της συντακτικής ομάδας του Δικτύου Ενεργών Καταναλωτών (Δ.Ε.ΚΑ) και της πρωτοβουλίας «Δρόμος Ανοιχτός» 


(1)  «..Mε τον κορoνοϊό και τη γρίπη δεν μπορεί να υπάρξει ανοσία αγέλης όπως υπάρχει για την ιλαρά ή την ανεμοβλογιά, τόνισε ο Αθανάσιος Τσακρής, εξηγώντας πως οι κορονοϊοί έχουν διαφορετική συμπεριφορά και εμφανίζονται ξανά, ωστόσο οι πολίτες με τον εμβολιασμό θωρακίζονται από σοβαρή λοίμωξη και τις παραλλαγές του ιού …»
Αθ. Τσακρής: Δεν υπάρχει "ανοσία της αγέλης" με τον κορονοϊό Capital gr 11/7/2021

(2) Επιδημιολόγος Columbia σε ΣΚΑΪ: Σε δύο χρόνια η κανονικότητα - Τι είπε για την Ελλάδα  

(3)Κρατικά χρηματοδοτούμενοι αντιεμβολιαστές  Mάνος Βουλαρίνος

(4) «Βρετανία: Πέθαναν περισσότεροι εμβολιασμένοι από μη εμβολιασμένους τους τελευταίους μήνες» 15.7.2021 Aftodioikisi.gr 

(5) “Μητροπολίτης Πειραιά Σεραφείμ: Ο εμβολιασμός είναι μια πρόοδος της επιστήμης”   ΣΚΑΙ 15.7.2021   

(6) ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠHΣ
Στρατηγική της ΕΕ για τα εμβόλια κατά της νόσου COVID-19 
Βρυξέλλες, 17.6.2020
COM(2020) 245 final

(7) «Εμβολιάσου ρε, τι σου ζητάμε» Αρης Χατζηστεφάνου  7.5.2021 https://ift.tt/2UrU8pJ

(8) “Εμβολιασμός χωρίς …ναι μεν αλλά, του Γρηγόρη Γεροτζιάφα” https://www.kommon.gr/koinonia/item/3874-emvoliasmos-xoris-nai-men-alla-tou-grigori-gerotziafa

(9) “Γιατί ο Αμαζόνιος δεν ανήκει στην Βραζιλία και γιατί ο εμβολιασμός δεν είναι ατομική υπόθεση”  του Ηλία Ιωακείμογλου   

(10) «Ο μακρύς κατάλογος των θυμάτων των εμβολίων» https://diktioenkat.blogspot.com/2021/06/o.html

(11) «Ιατρός και Εισαγγελέας θύματα του εμβολίου» 17.7.2021 Zougla.gr https://www.zougla.gr/greece/article/iatros-ke-isageleas-ta-8imata-tou-emvoliou?fbclid=IwAR3tu6RwL9VCebZXAcYeo8KeyQLrGuwO6VqNxcyV8mkgNd8_T9gVK4dDsJk




source http://www.dromosanoixtos.gr/2021/07/ypochreotikotita-emvolion-Vathia-tomi-sta-dikaiomata-ton-politon.html

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια