Προς Θεού, αδέρφια Έλληνες, όχι πάλι ένας άκαρπος αγώνας... (Α μέρος)

Γράφει η Κατερίνα Χατζηθεοδώρου
 
Βγήκαμε στους δρόμους για τα μνημόνια, αποτύχαμε! Βγήκαμε για τις Πρέσπες, αποτύχαμε! Και πάλι θα αποτύχουμε, αν δεν αλλάξουμε ρότα.
 
Προς Θεού, αδέρφια Έλληνες, όχι πάλι “μισοδουλειές” που παντού και πάντα είναι καταδικασμένες να αποτύχουν.  
 
Φουντώνουν σε όλη την Ελλάδα οι αντιδράσεις των Ελλήνων ενάντια στην αντισυνταγματική νομοθέτηση, δήθεν για την προστασία της δημόσιας υγείας, που καταργεί θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα κατοχυρωμένα από το Σύνταγμα μας, Διεθνείς Συμβάσεις και Κώδικες.  
 
Την πολιτική του αυτοδιάθεση ποτέ δεν την είχε ο Έλληνας πολίτης, του την είχαν υφαρπάξει ταυτόχρονα με τη δολοφονία του Καποδίστρια. Τώρα του παίρνουν και το αντιδωράκι που του έδωσαν έναντι αυτής της αρπαγής, μερικά θεμελιώδη δικαιώματα που έχει ως ανθρώπινη οντότητα. Το δικαίωμα να ορίζει εξ' ολοκλήρου το σώμα του, το δικαίωμα στην εργασία, το δικαίωμα στην ελεύθερη μετακίνηση, το δικαίωμα στο συνέρχεσθαι, το δικαίωμα σε έναν τρόπο ζωής που διασφαλίζει την ψυχική και σωματική του υγεία (χωρίς μάσκες, βλαβερά τεστ, εγκλεισμούς κ.α.) αλλά και την κοινωνικό-οικονομική σταθερότητα όλου του κοινωνικού συνόλου, όλου του Έθνους.  
 
Όλα αυτά, όπως γνωρίζουμε όλοι, οι κυβερνώντες τα κονιορτοποιούν μέχρις ενός. Καλώς λοιπόν φουντώνουν οι αντιδράσεις των Ελλήνων και δεν πρέπει να υπάρξει ούτε ένας γνήσιος Έλληνας που να μη βγει στις πλατείες, αντιεμβολιαστές ή και εμβολιασμένοι. Η καμπάνα του ναζιστο-φασισμού χτυπάει τώρα πένθιμα για τους ανεμβολίαστους, με ασύστολα ψευδείς αιτιολογήσεις. Αύριο, θα χτυπήσει και για τους εμβολιασμένους, διότι από την δουλοποίηση των ανθρώπων δεν εξαιρεί κανέναν.

Απλά το ναζιστο-φασιστικό σύστημα της Νέας Τάξης έχει τώρα στόχο να διχάσει το ελληνικό Έθνος, επειδή αυτό εξυπηρετεί την πρόοδο της ατζέντας του. Κι ενώ οι εμβολιασμένοι μοιάζουν σήμερα να είναι οι ευνοούμενοι του καθεστώτος, σύντομα θα διαπιστώσουν ότι εξαπατήθηκαν οικτρά. Ήδη αυτό άρχισαν να το διαβλέπουν.

Συνεπώς αποτελεί έσχατη ανάγκη να βρεθούμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ στον αγώνα κατά του ναζιστο-φασισμού με σύμπνοια, με αλληλεγγύη, με κοινούς στόχους. Δεν έχουμε εχθρούς οι μεν τους δε. Κοινός μας εχθρός είναι η Νέα τάξη και οι εκπρόσωποι της. Αυτοί είναι απέναντι σε όλους τους αληθινούς Έλληνες. Και θα μας πολεμήσουν με το ψέμα και με το χρήμα, που μπορεί και εξαγοράζει τις ήδη διαλυμένες συνειδήσεις, με τη μονοκρατορική εξουσία τους, νομοθετική και εκτελεστική, με ακλόνητα στηρίγματα έναντι κάθε εναντίωσης μας, την αρχιερατική Εξουσία (όχι πια Εκκλησία, αυτό τελείωσε!) και τη δικαστική Εξουσία. Αλλά και με τη βία των πραιτοριανών της, που στην εκτέλεση των εντολών της δε μοιάζουν να έχουν κανέναν ηθικό φραγμό, ή έστω φραγμό νομίμων πλαισίων.

Όλους αυτούς και με αυτές τις εξουσιαστικές δυνάμεις έχει απέναντι του ο λαός που βγήκε στον αγώνα για την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του, που η μία προϋποθέτει την άλλη. Διότι δεν υπάρχει αξιοπρέπεια χωρίς ελευθερία. Ο δούλος, αυτός που ηθελημένα έσκυψε το κεφάλι και υπέκυψε στις θελήσεις του εξουσιαστή του, πώς είναι δυνατόν να διαφυλάττει ίχνος αξιοπρέπειας;

Τολμά ο λαός και βγαίνει σε αγώνες για το αυτεξούσιο του, απέναντι σε θηριώδης δυνάμεις. Και είναι πάρα πολλοί που θα παλέψουν μέχρις εσχάτων. Ωστόσο τα θηρία της Νέας Τάξης δε θα κάνουν εύκολα πίσω. Και δε θα κάνουν πίσω, επειδή δεν φοβούνται το κίνημα που γεννιέται, όσο αυτό είναι ακριβές αντίγραφο παλαιοτέρων προσπαθειών να αποτραπούν οδυνηρές για το λαό πολιτικές αποφάσεις, μνημόνια και “Πρέσπες”.

Ας αναρωτηθούμε, λοιπόν, ποιες είναι οι λάθος τακτικές του τώρα αναπτυσσόμενου κινήματος και τι πρέπει να αλλάξει, ώστε να μην κάνουμε συνεχώς “τρύπες στο νερό” με τους, κατά τα άλλα, γενναίους και ειλικρινείς αγώνες μας. Και αν αναρωτηθούμε, θα διαπιστώσουμε ότι:

Πρώτον. Είναι “ανώνυμο”. Δεν του έχει δοθεί ένα όνομα που, όταν είναι σωστό, είναι φορέας θετικών κραδασμών και ισχυρός πόλος έλξης και ενότητας. Επί πλέον, το όνομα θα προστατεύσει το κίνημα από όσους τυχόν πονηρούς με κομματο-αρχηγικές βλέψεις επιχειρήσουν να καπελώσουν το κίνημα και να το χρησιμοποιήσουν ψηφοθηρικά, εκτρέποντας το εντελώς από το σωστό στόχο του. Ασφαλώς, πολλών πολιτικά φιλόδοξων συστημικών ανοίγει τέτοια όρεξη, όταν κινητοποιείται ο λαός. Το όνομα θα δηλώνει την “προσωπικότητα” αυτού του αυθόρμητου κινήματος του λαού. Και έτσι θα το διαφοροποιεί από κάθε άλλο, υπάρχον ή επερχόμενο, με χαρακτήρα “έμμεσου” ή άμεσου κομματικού φορέα και με άδηλο στόχο να ελκύσει ψηφοφόρους και να τους “σύρει” στο σύστημα.

Δεύτερον. Το κίνημα λειτουργεί εξατομικευμένα, άντε και κατά συλλογικότητες, υγειονομικών, εκπαιδευτικών, γονέων, ιδιωτικών υπαλλήλων και όποιων άλλων βλέπουν ότι έρχεται η σειρά τους προς υποχρεωτικό εμβολιασμό. Ίσως υπάρχει μια κάποια αλληλεγγύη μεταξύ των διαφορετικών συλλογικοτήτων, αλλά δεν έχουν τεθεί οι βάσεις ώστε όλες να λειτουργήσουν ως ενιαίο, συμπαγές σύνολο.

Τρίτον. Δεν έχει ένα στόχο που να σημαδεύει κατευθείαν στην καρδιά του συστήματος! Ο στόχος τού να πετύχουμε να αρθεί η υποχρεωτικότητα (το σωστό είναι “η καταναγκαστικότητα”, γιατί με καταναγκασμούς τα επιβάλλουν) του εμβολιασμού και ό,τι αυτή συνεπάγεται όπως άδειες άνευ αποδοχών, απολύσεις κ.α. είναι ένας “άκαρπος” στόχος. Δεν πρόκειται να δώσει καρπούς, διότι δεν στοχεύει στην καρδιά του συστήματος.

Με άλλα λόγια, δεν οδηγεί το σύστημα σε κατάρρευση. Και, όπως έχουν τα πράγματα, είναι πιο εύκολο το δεύτερο, παρά η κυβέρνηση να κάνει πίσω στους καταναγκασμούς προς εμβολιασμό και όποιους άλλους. Ποιος είναι λοιπόν ο κύριος στόχος του αγώνα μας; Πρέπει τώρα να αναρωτηθούμε και να τοποθετηθούμε.

Επιδιώκουμε μόνον το να αρθεί η καταναγκαστικότητα των εμβολιασμών; Άντε και το “κάτω η χούντα του Μητσοτάκη”, ίσως με μια απεργία διαρκείας, όπως ήδη προτείνεται από πολλούς; Και μετά, τι θα γίνει μετά; Το παγκόσμιο νεοταξικό σύστημα θα προκηρύξει εκλογές και θα μας φέρει μια νέα, ίσως ακόμα χειρότερη, χούντα ενός άλλου Μητσοτάκη/δων. Αυτό θέλουμε τελικά;

Η επικέντρωση μας σε παράπλευρους στόχους και όχι στην καρδιά του συστήματος, δηλαδή οι “μισοδουλειές”, δεν πέτυχαν ποτέ, ούτε ποτέ θα πετύχουν την ολική πολιτική ανατροπή, αλλά ίσως ούτε τους παράπλευρους στόχους, όπως συνέβη με τα μνημόνια και τις “Πρέσπες”. Μας έχει σταλεί στις παρούσες συνθήκες μια θεόσταλτη ευκαιρία να γκρεμίσουμε συθέμελα όλο το σάπιο σύστημα εντελώς ειρηνικά, χωρίς να ανοίξει μύτη. Πρέπει όμως να έχουμε την ικανότητα αφ' ενός να διακρίνουμε αυτήν την ευκαιρία και αφ' ετέρου να την εκμεταλλευτούμε σωστά. Με στρατηγική “βάθους και πλάτους”!

Τέταρτον. Τη λανθασμένη τακτική και την πλήρη απουσία στρατηγικής τις εκφράζει το κυρίαρχο σύνθημα “κάτω η χούντα του Μητσοτάκη”. Πότε επί τέλους θα κατανοήσουμε ότι η χούντα δεν είναι του Μητσοτάκη; Η χούντα επιβάλλεται από τους αόρατους, πλην όμως πια γνωστούς , εντολείς του Μητσοτάκη και όλων των Μητσοτάκηδων της Βουλής των “Ελλήνων”; Και όσων, όντας μυστικά άνθρωποι του παγκόσμιου Συστήματος, περιμένουν εναγωνίως απέξω να τους δοθεί σειρά να “μπουκάρουν” μέσα. Και να γίνουν τα νέα αφεντικά των υπό κατοχή Ελλήνων.

Άραγε, όμως, πόσο ακόμα θα αντέξουμε, ζώντας σε ένα εχθρικό πολιτικό καθεστώς, που συνεχίζεται επί 190 χρόνια; Απλά τώρα έβγαλε κάθε μάσκα, γι' αυτό είδαμε το πρόσωπο αυτής της αποτρόπαιας Μέδουσας, της δήθεν αντιπροσωπευτικής “δημοκρατίας”, που δεν δίνει στον πολίτη κανένα θεσμικό ρόλο, ώστε αυτός να εμποδίσει την κατρακύλα της σε τυραννία χωρίς όριο και φραγμό.

Μια τυραννία, που σκοτώνει αργά και σταθερά την Πατρίδα μας και κάθε τι ελληνικό. Πρέπει, λοιπόν, σαν τον Περσέα, εδώ και τώρα, να πάρουμε σπαθί και να κόψουμε το κεφάλι αυτής της Μέδουσας. Η ευκαιρία είναι μπροστά μας, εύχομαι ο Θεός να μας φωτίσει να τη δούμε!

Πέμπτον. Το κίνημα δεν έχει Όραμα, που να αποτελεί και τον τελικό του στόχο. Τον ολοκληρωμένο στόχο! Και αυτό το Όραμα δεν μπορεί να είναι άλλο από το τρίπτυχο Ελευθερία, Δημοκρατία, Ελληνικός Πολιτισμός.

Οι έννοιες Ελευθερία και Δημοκρατία (που είναι το θεσμοθετημένο πολιτικό αυτεξούσιο του πολίτη) φαίνονται ταυτόσημες, αλλά δεν είναι. Η Ελευθερία είναι πολύ ευρύτερη έννοια από τη Δημοκρατία, η οποία είναι μια έκφανση της πρώτης στον πολιτικό χώρο. Αλλά υπάρχει και ο θρησκευτικός χώρος και ο πολιτισμικός και ο κοινωνικός, ακόμα και ο ατομικός χώρος, στους οποίους ασκείται η ελευθερία μας. Το θέμα είναι πώς ασκείται, ώστε πραγματικά να προάγει ολόκληρη την κοινωνία προς συνειδησιακή άνοδο. Αλλά αυτό είναι άλλης τάξεως ζήτημα που εκφεύγει του παρόντος θέματος.

Δεν ονομάζω τον επιδιωκόμενο πολιτισμό Ελληνορθόδοξο, πρώτον επειδή η Ορθοδοξία έχει θεμέλιο έκφρασης τον ελληνικό Λόγο, ως γλώσσα και εννοιολογικό βάθος. Και δεύτερον γιατί μέσα στην καρδιά του λαού Ελλάδα και αληθής Ορθοδοξία (όχι η ψεύτικη των σημερινών Παπο-δεσποτάδων) είναι ταυτισμένες. Αν τον ονόμαζα Ελληνορθόδοξο Πολιτισμό, θα ήταν σαν να ξεχωρίζω τα αξεχώριστα.

Με τις δύο αυτές λέξεις, Ελληνικός Πολιτισμός, ας εκφράζουμε από εδώ και μπρος τον Ελληνικό-Λόγο και τον Χριστό-Λόγο, εκδηλωμένους ως Πολιτισμό, μαζί και ταυτόχρονα. Και διευκρινίζω: τον Χριστό-Λόγο ως την πρωταίτια εμΠρόσωπη Θεία Ενέργεια/Αρχή, κατά το “Εν αρχή ην ο Λόγος. Και Θεός ην ο Λόγος” του ευαγγελιστή Ιωάννη.

Μερικοί Έλληνες αγαπούν τον ένα Λόγο και μισούν τον άλλο. Μεγάλο λάθος και η μία θέση και η άλλη. Μόνον επάνω στα δύο αυτά θεμέλια μαζί η Ελλάδα μπορεί να αναδείξει, βέβαια μετά από πάροδο πολλών ετών, έναν Πολιτισμό κατάλληλο για όλη την ανθρωπότητα, δηλαδή έναν Οικουμενικό Πολιτισμό. Άλλη φορά ελπίζω να αναλύσω γιατί είναι απαραίτητο να συλλειτουργούν ο ελληνικός-Λόγος και ο Χριστός-Λόγος για να αναπτυχθεί ένας Παγκόσμιος, διαχρονικός Πολιτισμός.

Έκτον. Δεν έχει μπει κάθε αγωνιστής και κάθε επαγγελματική ομάδα αγωνιστών κάτω από μία κοινή νομική ομπρέλα. Οι μαχητές δικηγόροι που έχουν βγει μπροστά και πια τους γνωρίζουμε μπορούν να μας πουν αν και με ποια νομική μορφή θα το επιτύχουμε αυτό. Θα πρότεινα ακόμα και τη νομική μορφή μιας ΜΚΟ, αν αυτό είναι νομικά εφικτό.

Όμως, μια ΜΚΟ για την υπεράσπιση “της Ελευθερίας, της Δημοκρατίας και του Ελληνικού Πολιτισμού” σίγουρα δεν θα την εγκρίνουν με το πρόσχημα ότι τα καθήκοντα της είναι αόριστα. Μπορεί όμως η ΜΚΟ μας να δηλωθεί ότι έχει έργο την υπεράσπιση των ατομικών δικαιωμάτων των Ελλήνων. Αυτή την ΜΚΟ δεν μπορούν να μας την αρνηθούν, τη στιγμή που έχουν εγκρίνει ΜΚΟ για την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των “προσφύγων”!

Είναι πολλά τα πλεονεκτήματα τού να είμαστε όλοι κάτω από μια κοινή νομική ομπρέλα, στην οποία φυσικά δεν είναι ανάγκη να μετέχουν όλα τα μέλη του κινήματος παρά μόνον ολίγα εξ αυτών κι ωστόσο αυτή θα λειτουργεί προς προστασία όλων. Η ΜΚΟ μας, για παράδειγμα, θα μπορούσε να μηνύσει και να εγείρει απαίτηση αποζημιώσεων μέσω αγωγών σε Πρόσωπα Δημοσίου και Ιδιωτικού Δικαίου. Με κατηγορητήριο πιέσεις, με την απειλή της απόλυσης, προς πράξη (εμβολιασμό) που έχει αποδειχτεί με χιλιάδες ανά τον κόσμο παραδείγματα ότι είναι δυνατόν να επιφέρει σωματική βλάβη, ακόμα και θάνατο. Είναι πολλά αυτά τα ως άνω Πρόσωπα που έχουν το θράσος να απειλούν ή και να απολύουν εργαζόμενους, επειδή δεν απεμπολούν το αναφαίρετο δικαίωμα τους να ορίζουν το σώμα τους κατά τη δική τους βούληση. Και μάλιστα με ψευδείς αιτιολογήσεις.

Ας αφήσουν, λοιπόν, όλοι αυτοί τα “ψόφια” ότι το κοινωνικό σύνολο κινδυνεύει από τους ανεμβολίαστους, γιατί εκ των πραγμάτων “απεβίωσαν” οι αιτιολογήσεις αυτές στην Αγγλία και στο Ισραήλ. Εκεί όπου αποδείχτηκε, χωρίς να χωράει ο παραμικρός ψευτο-αντίλογος, ότι το κοινωνικό σύνολο κινδυνεύει περισσότερο από τους εμβολιασμένους, επειδή τους προσβάλλει η μετάλλαξη Δέλτα σε μεγαλύτερα ποσοστά και πιο βαριά!

Θαρρείς η “Φύση” έχει βαλθεί να γελοιοποιήσει όλους τους ψεύτες των κυβερνητικών , “επιστημονικών” και “εκκλησιαστικών” κύκλων. Α, ξέχασα και τους δημοσιογραφικούς, αλλά αυτών ο “ξερολισμός”, το ψέμα και το θράσος είναι εκτός συναγωνισμού!

Επίσης μια κοινή νομική ομπρέλα νομίζω ότι δίνει τη δυνατότητα να έχουμε κοινά νομικά έγγραφα, με μικρές διαφορές για κάθε επαγγελματικό κλάδο. Έχουμε όμως ανάγκη επειγόντως για μια καλά οργανωμένη ιστοσελίδα, μόνον για ανακοινώσεις δράσεις και κατευθύνσεις που αφορούν το κίνημα. Και η Πάτρα πρέπει τάχιστα να τη δημιουργήσει, αν πράγματι φιλοδοξεί να γίνει πιλοτικός οδηγός για όλη την Ελλάδα. Αλλά εύχομαι να μας ξεπεράσουν άλλες πολλές πόλεις, γιατί αυτό είναι ευγενής, θεϊκή θα την έλεγα, άμιλλα με στόχο το κοινό καλό.

Τέλος προσθέτω, αν και είναι περίπου περιττό ως απολύτως αυτονόητο, ότι σε επιχειρήσεις και Εταιρείες, που απειλούν ή και απολύουν εργαζόμενους λόγω μη εμβολιασμού, δεν περνάμε ούτε απ' έξω ούτε τους δίνουμε κανένα από τα λιγοστά ευρώ μας.

συνεχίζεται στο Β μέρος


από koukfamily.blogspot.com

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια