Σε προτεκτοράτο των ΗΠΑ μετατρέπεται η Ευρώπη

Η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς και η εμμονή των ΗΠΑ να επεμβαίνουν και να ελέγχουν τις χώρες της Ευρώπης
 
Γράφει η Ανδρούλα Γκιούρωφ
 
Η κρίση στην Ουκρανία και οι πιέσεις των ΗΠΑ προς τις χώρες της Ε.Ε. να ακολουθούν την πολιτική τους για την περικύκλωση και αποδυνάμωση της Ρωσίας είναι η συνέχεια της επιθετικής πολιτικής τους να κυριαρχήσουν στον κόσμο και να μετατρέψουν τις χώρες και της Ευρώπης σε οικονομικές αποικίες – προτεκτοράτα τους.
 
Η επέκταση του ΝΑΤΟ προς ανατολάς και η εμμονή των ΗΠΑ να επεμβαίνουν και να ελέγχουν τις χώρες της Ευρώπης, προκειμένου να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία τους, συνιστά την κλιμάκωση μιας νέας ιμπεριαλιστικής διείσδυσης, με κύριο ζητούμενο τα οικονομικά και γεωπολιτικά οφέλη. Η κρίση στην Ουκρανία και οι πιέσεις των ΗΠΑ προς τις χώρες της Ε.Ε. να ακολουθούν την πολιτική τους για την περικύκλωση και αποδυνάμωση της Ρωσίας είναι η συνέχεια της επιθετικής πολιτικής τους να κυριαρχήσουν στον κόσμο και να μετατρέψουν τις χώρες και της Ευρώπης σε οικονομικές αποικίες – προτεκτοράτα τους.  
 
Τη δεκαετία του 1990, όταν η ΕΣΣΔ είχε εξαρθρωθεί και δεν υπήρχε πλέον «Σύμφωνο της Βαρσοβίας», οι ΗΠΑ, θεωρώντας πως παρέμεναν η μόνη υπερδύναμη, έθεταν ως προμετωπίδα της εξωτερικής πολιτικής τους τη λεγόμενη «παγκοσμιοποίηση» και την «πολυμερή συνεργασία». Η πολιτική του «αδιαίρετου της ασφάλειας», η οποία ερμηνεύτηκε ως μια προσπάθεια να διαμορφωθούν αμιγώς ευρωπαϊκές δομές ασφάλειας που να υπερβαίνουν τα προηγούμενα μπλοκ (ΝΑΤΟ και Σύμφωνο Βαρσοβίας), επικράτησε τα πρώτα εκείνα χρόνια. Σ’ εκείνη την περίοδο ήταν που δόθηκε μεγάλη έμφαση και στη δυνατότητα του ΟΑΣΕ να μπορέσει να αποτελέσει έναν τέτοιο οργανισμό συλλογικής ασφάλειας. 
 
Ωστόσο, ο ΟΑΣΕ δεν μπόρεσε να αποτελέσει τον μηχανισμό συλλογικής ασφάλειας στην Ευρώπη. Οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν αυτήν την πολιτική και ξεκινούν με νέα δόγματα επίθεσης. 
 
Η πρωτοφανής αιματοχυσία στη Γιουγκοσλαβία, με τον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο που προκλήθηκε ύστερα από την επιλογή των ομόσπονδων δημοκρατιών να γίνουν ανεξάρτητα κράτη και τη συνακόλουθη έκρηξη του εθνικισμού, τον οποίο υποδαύλιζαν οι χώρες του ΝΑΤΟ, ήρθε να επιβεβαιώσει την επιθετική πολιτική της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας και την απαρχή ενός νέου «Ψυχρού Πολέμου». Οι ΝΑΤΟϊκοί βομβαρδισμοί του 1999, η διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, ο πολυτεμαχισμός της με νέα κράτη -δορυφόρους, διέψευδε τις διαβεβαιώσεις των ΗΠΑ στην ΕΣΣΔ και τη Ρωσία στην περίοδο 1989-1991, αλλά και σε Ευρωπαίους ηγέτες, ότι δεν θα επεδίωκαν την επέκταση του ΝΑΤΟ. Τώρα η διεύρυνση του ΝΑΤΟ έγινε βασική αρχή των ΗΠΑ. 
 
Σε όλη την περίοδο μετά το 2001, τον «πόλεμο κατά της τρομοκρατίας», τον πόλεμο στο Ιράκ το 2003, τη διάλυση και καταλήστευση του αμύθητου πλούτου της Λιβύης, και τη λογική των «συμμαχιών των προθύμων» (οι εχθροί του εχθρού μου είναι φίλοι μου ή οι φίλοι του εχθρού μου είναι εχθροί μου), νέοι περιφερειακοί πόλεμοι ξεσπούσαν στη Μέση Ανατολή και Αφρική φέροντας τη σφραγίδα της Αστερόεσσας. Η ήττα των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν και τη Συρία τις εξωθούν σε νέα μέτωπα. 
 
Σήμερα στη διεθνή σκακιέρα «βασιλιάδες», παίκτες και πιόνια βρίσκονται σε μια πολεμική διάταξη με το μέγα ερώτημα να αιωρείται πότε, πώς και αν θα ξεσπάσει ένας νέος πόλεμος στη γηραιά Ευρώπη για τα «μάτια» της Αμερικής. 
 
Την ίδια ώρα, Βρετανία και ΗΠΑ κορυφώνουν τις πολεμικές ιαχές και υποδαυλίζουν το κλίμα για μια σύγκρουση με τη Ρωσία.
 
Έτοιμοι να υπακούσουν τα μεγάλα αφεντικά 
 
Οι ΗΠΑ ουδέποτε είδαν με καλό μάτι τη συνεργασία ευρωπαϊκών χωρών με τη Ρωσία και η δημιουργία του αγωγού (Nordstream) για τη μεταφορά φθηνού Φυσικού Αερίου από τη Ρωσία προς την Γερμανία τούς εξόργισε. 
 
Δυστυχώς, οι ηγέτες της Ε.Ε. δεν στέκονται στο ύψος των περιστάσεων προκειμένου να εξυπηρετήσουν τα καλώς νοούμενα συμφέροντα των πολιτών τους. Άγονται και φέρονται από τις ΗΠΑ και σήμερα παρουσιάζονται έτοιμοι να υπακούσουν ακόμα και με τεράστιες απώλειες για την οικονομία τους. Το γεγονός πως οι ΗΠΑ εμμένουν φορτικά στη μη λειτουργία του ρωσικού αγωγού προς την Γερμανία και Ευρώπη είναι για να την προμηθεύουν οι ίδιες με τα ακριβότερα και υποδεέστερα καύσιμά τους. 
 
Η Κύπρος στο μάτι του κυκλώνα 
 
Σε όλον αυτόν τον κυκεώνα «γιγάντων», οικονομικών συμφερόντων και γεωπολιτικών διεκδικήσεων, η Κύπρος παραμένει η μοναδική χώρα μέλος της Ε.Ε. που ουδείς συγκινείται ότι για 47 συναπτά χρόνια η Τουρκία κατακρατεί με στρατό κατοχής το βόρειο τμήμα της, με τον εποικισμό να αλλοιώνει τον δημογραφικό χαρακτήρα του νησιού. 
 
Ο άρτι αφιχθείς από τις ΗΠΑ, ΥΠΕΞ Ιωάννης Κασουλίδης μετέφερε στις αποσκευές του σειρά ΜΟΕ, τα οποία, όπως δήλωνε ενθουσιασμένος, υιοθετούν και οι ΗΠΑ, προκειμένου να σώσουμε το Βαρώσι. 
 
Η «σωτηρία» ωστόσο του Βαρωσιού περνά μέσα από την αναγνώριση παράνομων και αποσχιστικών ενεργειών της Τουρκίας, που εκφράζονται μέσω των εγκάθετών της στο ψευδοκράτος. 
 
Αυτές τις λεπτομέρειες δυστυχώς δεν τις βλέπουν οι πολιτικοί μας, οι οποίοι ξηλώνουν βήμα-βήμα τη μόνη ασπίδα νομιμότητας που μας απέμεινε: την Κυπριακή Δημοκρατία. 
 
Η αναγνώριση του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου θα είναι ακόμα ένα καρφί στο υπό κατασκευήν φέρετρο της Κυπριακής Δημοκρατίας. 
 
Δεν γνωρίζουμε, αν ο κ. Κασουλίδης ζήτησε από τον Αμερικανό ομόλογό του να αναφέρει ποια ουσιαστικά μέτρα μπορούν να πάρουν προκειμένου να ασκήσουν πιέσεις στην Τουρκία με ουσιαστικές κυρώσεις. Όπως κάνουν τώρα με τη Ρωσία. Ή, αν τον κάλεσε να σχολιάσει τις δηλώσεις του Τούρκου ΥΠΕΞ ή άλλων Τούρκων και εγκάθετων αξιωματούχων του Ερντογάν ότι η Τουρκία προωθεί τη λύση δύο κρατών και απορρίπτουν κάθε ιδέα κατάργησης των εγγυήσεων και των δήθεν δικαιωμάτων τους στην Κύπρο. 
 
Τα χειροκροτήματα που εισέπραξε ο κ. Κασουλίδης με τα περιβόητα εξ Αμερικής ΜΟΕ ήταν από αυτές τις ομάδες κομμάτων, πολιτικών και μερίδας ΜΜΕ, οι οποίες θέλουν την Κύπρο πλήρως υποταγμένη στις ΗΠΑ και την κατάργηση των σχέσεών της με τη Ρωσία, την Κίνα και άλλες χώρες που τηρούν, αν μη τι άλλο, μια υποτυπώδη ανεξάρτητη πολιτική. 
 
Η Τουρκία, χωρίς να πιεστεί, δεν πρόκειται να εγκαταλείψει το υπό εξέλιξη εδώ και 47 χρόνια προτεκτοράτο της στα κατεχόμενα. Οι ΗΠΑ και χώρες της Ε.Ε. δείχνουν μια εγκληματική ανοχή απέναντι στην Τουρκία. Δεν ενοχλούνται καθόλου με τις έκνομες ενέργειές της σε Κύπρο, Μ. Ανατολή, Βαλκάνια και Αφρική. Βέβαια, γνωρίζουν στο βάθος πως η Τουρκία περιμένει την κατάλληλη στιγμή για να «δαγκώσει» το χέρι της Ρωσίας. Δεν είναι τυχαίο πως κλείνει μεγάλες συμφωνίες με την Ουκρανία, ενώ υπόσχεται να προμηθεύσει το Κίεβο με μεγάλες ποσότητες οπλισμού σε περίπτωση σύγκρουσης με τη Ρωσία. Κατά τα άλλα, θέλει να γίνει και μεσολαβητής για την κρίση στο Ουκρανικό, κάτι που ευτυχώς οι Ρώσοι απορρίπτουν. 
 
Σύμφωνα με τον Ρώσο επιστήμονα, Ασλάν Ρουμπάεφ: 
«Αν ξεκινήσουμε μια σύγκρουση με την Ουκρανία, οι Τούρκοι θα επηρεάσουν τους Τατάρους, ‘τους υπηκόους τους’, όπως τους θεωρούν, στην Κριμαία. Και στην Κριμαία, ας το παραδεχτούμε, υπάρχει τεράστιος αριθμός τρομοκρατικών πυρήνων εν υπνώσει, που μπορεί κάλλιστα να λάβουν χρηματοδότηση από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Και αυτό, φυσικά, τρομάζει», επισημαίνει ο ίδιος στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων regnum, το οποίο υπενθυμίζει ότι η Τουρκία υποστηρίζει επίσημα την «εδαφική ακεραιότητα» της Ουκρανίας και υπόσχεται να προμηθεύσει το Κίεβο με σημαντικές ποσότητες όπλων. 
 
«Παράδεισος» μαφιόζων και παρανόμων τα κατεχόμενα 
 
Η δολοφονία στα κατεχόμενα του Τ/κ ιδιοκτήτη καζίνο και εμπόρου διακίνησης ναρκωτικών, Χαλίλ Φάλγιαλι, ο οποίος παρουσιαζόταν και ως μέλος της τρομοκρατικής οργάνωσης ΤΜΤ (γνωστής για δεκάδες δολοφονίες Ε/κ και Τ/κ προοδευτικών), επιβεβαιώνει ακόμα μια φορά πως το ψευδοκράτος έχει μετατραπεί σε «παράδεισο» της μαφίας, του τζόγου και των ναρκωτικών. Έχει γίνει μια μεγάλη χωματερή, όπου καταλήγουν τα κατακάθια και τα απόνερα της Τουρκίας, η οποία ποσώς ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα των Τ/κ. 
 
Δυστυχώς, η Ελλάδα κυρίως και σε λιγότερο βαθμό η Κύπρος εκχωρούν κυριαρχικά δικαιώματά τους στις ΗΠΑ, χωρίς να αξιώνουν ουσιαστικά και χειροπιαστά ανταλλάγματα. Είναι οι βολικοί καρπαζοεισπράκτορες. 
 
Οι φωνές να παγώσουμε τις σχέσεις που διατηρούμε ακόμα με τη Ρωσία καθώς και με άλλες χώρες μέλη του Σ. Ασφαλείας θα είναι ακόμα μια χαριστική βολή εναντίον του αγώνα μας για απαλλαγή από την τουρκική κατοχή. Θα διευκολύνει παράλληλα την Τουρκία να γίνει ακόμα πιο επιθετική και ως πιστός σύμμαχος του ΝΑΤΟ θα έχει και τις ευλογίες του. 
 
Το να εξευμενίζεις τον κατακτητή δεν είναι λύση, αλλά μπάλωμα, που θα καταλήξει στη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. 
 
Σημερινή 

από koukfamily.blogspot.com

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια