Το Εθνικό Πάρκο Mesa Verde στο Κολοράντο

 
Οι αρχαίες κατοικίες των Ινδιάνων της φυλής Pueblo, που βρίσκονται στους βράχους των μεγαλοπρεπών οροπεδίων.
 
 
 
Γνωστό για τις κατοικίες των ανθρώπων που οι αρχαιολόγοι κάποτε αποκαλούσαν Ανασάζι (ένας χλευαστικός όρος των Ναβάχο -οι οποίοι δεν είναι απόγονοί τους- που σημαίνει "αρχαίος εχθρός"), το Εθνικό Πάρκο Μέσα Βέρντε στην κομητεία Μοντεζούμα του Κολοράντο, φιλοξενεί μερικές από τις πιο όμορφες κατασκευές από ψαμμίτη και πλίνθους στον κόσμο.
 

 
Τα ορθογώνια σπίτια του 12ου και του 13ου αιώνα -και οι κυκλικές, υπόγειες θρησκευτικές κατασκευές τα "kivas"- των ανθρώπων της φυλής Pueblo περιλαμβάνουν το περίφημο "Παλάτι του Λόφου" (Cliff Palace), έναν λαβύρινθο με 23 τελετουργικά kiva και δεκάδες δωμάτια. Αυτές οι ροζ, κίτρινες και κόκκινες κατοικίες δε διαθέτουν παράθυρα και βρίσκονται κάτω από έναν μεγάλο βράχο που προεξέχει. Τα πολλά, σκοτεινά δωμάτια δημιουργούν ένα φρούριο το οποίο χρησιμοποιεί τις φυσικές καμπύλες των βράχων.
 
 Το Cliff Palace το 1891

Το Cliff Palace το 1941
 
Σήμερα, δε γνωρίζουμε πολλά για τους ανθρώπους που έχτισαν τους πύργους του Μέσα Βέρντε -που σημαίνει "πράσινα οροπέδια". Φαίνεται ότι υπάρχουν δύο διαφορετικά στυλ και μεγέθη kiva, επομένως μπορεί να υπήρξαν δύο διακριτές περίοδοι οικοδόμησης, που καθοδηγούνται από διαφορετικές ομάδες θρησκευτικών ελίτ. Το αποτέλεσμα προκαλεί έκπληξη, ειδικά σε όσους έχουν συνηθίσει να βλέπουν ξεχωριστά σπίτια και πόλεις κάτω από έναν ανοιχτό ουρανό.
 

 
Για κάποιο λόγο, αυτές οι κατοικίες κατοικήθηκαν μόνο για περίπου έναν αιώνα πριν συμβεί κάποιο είδος καταστροφής. Πιθανές θεωρίες περιλαμβάνουν μια μεγάλη ξηρασία που έκανε τη ζωή στις άνυδρες περιοχές μη βιώσιμη. Σήμερα πιστεύεται ότι οι πρώτοι άνθρωποι της φυλής μετανάστευσαν νότια, στην Αριζόνα και το Νέο Μεξικό, όπου συνέχισαν να βελτιώνουν τις οικοδομικές πρακτικές τους και όπου ζουν οι απόγονοί τους σήμερα.
 
 Πετρογλυφικά

Μέσα σε ένα ανοικτό kiva
 
Πολλές από αυτές τις κατασκευές έχουν λεηλατηθεί ή καταστραφεί από περίεργους αναζητητές και βανδάλους. Αυτό που έχει απομείνει οφείλει μεγάλο μέρος της ύπαρξής του σε μια οικογένεια προνοητικών κτηνοτρόφων, τους Wetherills, οι οποίοι είχαν καλή σχέση με τους ιθαγενείς και έκαναν υπεύθυνες ξεναγήσεις σε ξένους. Το 1906, ο Πρόεδρος Ρούσβλετ προσπάθησε να προστατεύσει τα εδάφη του πάρκου, ενώ, ο φωτογράφος Ansel Adams κατέγραψε τα ερείπια στη δεκαετία του 1940, δημιουργώντας μια σειρά από δυνατές ασπρόμαυρες εικόνες των πύργων και των τοίχων.
 

από Ξωτικό

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια