Θα ήταν πολιτικά ευχάριστος ένας τουρκικός κόμβος αερίου για την Ευρώπη;

ecowa / pixabay
Τον περασμένο μήνα, τα παγκόσμια μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι η Ρωσία και η Τουρκία συζητούσαν για τη δημιουργία κόμβου φυσικού αερίου στην Τουρκία. Η χώρα, όντας ένας από τους μεγαλύτερους αγοραστές ρωσικού φυσικού αερίου, έκανε μια φυσική επιλογή για την αλλαγή δρομολόγησης μέρους του αερίου που είχε πλέον εξαφανιστεί από την Ευρώπη. 

Από την Irina Slav για το Oilprice.com / Παρουσίαση Freepen.gr

Ωστόσο, αμέσως προέκυψαν αμφιβολίες εάν αυτό θα ήταν καλή ιδέα, τι θα συμβεί με την Ευρώπη να πλημμυρίζει τη Ρωσία με κυρώσεις, συμπεριλαμβανομένης της ενεργειακής της βιομηχανίας, και να αποφεύγει το ρωσικό πετρέλαιο και τον άνθρακα, μιλώντας για κυρώσεις και στο φυσικό αέριο.

Σύμφωνα με ορισμένους αναλυτές, η ιδέα ενός νέου κόμβου φυσικού αερίου στην Τουρκία είναι άσκοπη, διότι η μεγαλύτερη αγορά φυσικού αερίου στην περιοχή της Τουρκίας είναι η Ευρώπη και η Ευρώπη δε θέλει να αγοράσει ρωσικό αέριο.

Οι ευρωπαϊκές αγορές ρωσικού LNG σημείωσαν ρεκόρ φέτος και φαίνεται να υπάρχει συναίνεση ότι χωρίς τη συνεχή ροή ρωσικού φυσικού αερίου μέσω της Ουκρανίας, η Ευρώπη θα δυσκολευτεί να επιβιώσει το χειμώνα μόνο με την αποθήκευση και τις εισαγωγές LNG.

Από την αρχή του έτους, οι εξαγωγές ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη έχουν μειωθεί κατά περισσότερο από 40%, ανέφερε το Reuters αυτή την εβδομάδα σε ένα άρθρο που αναλύει τη βιωσιμότητα ενός νέου κόμβου φυσικού αερίου στην Τουρκία.

Ωστόσο, το μεγαλύτερο μέρος αυτής της πτώσης δεν ήταν αποτέλεσμα του ότι οι Ευρωπαίοι αγοραστές γύρισαν την πλάτη τους στο ρωσικό αέριο. Η πτώση ήταν αποτέλεσμα των προβλημάτων του στροβίλου με το Nord Stream 1, του κλεισίματος ενός άλλου αγωγού που διέρχεται από την Ουκρανία και, τελικά, της δολιοφθοράς των Nord Stream 1 και 2.

Στο άμεσο μέλλον, η Ευρώπη απλά δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς ρωσικό αέριο. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, η ήπειρος έχει φιλοδοξίες να εξαλείψει αυτή τη δυσάρεστη εξάρτηση μεταβαίνοντας σε άλλες πηγές του εμπορεύματος, κυρίως με τη μορφή υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Η Γερμανία έκανε ένα ιστορικό βήμα αυτή την εβδομάδα προς αυτή την κατεύθυνση, κλείνοντας μια μακροπρόθεσμη συμφωνία με το Κατάρ για την προμήθεια 2 εκατομμυρίων τόνων LNG ετησίως, αρχής γενομένης από το 2026 για περίοδο 15 ετών. Το ποσό, ωστόσο, αντιπροσωπεύει ένα κλάσμα της ζήτησης φυσικού αερίου της Γερμανίας, επομένως θα πρέπει να συνεχίσει να αναζητά νέες πηγές LNG.

Ορισμένοι, ωστόσο, πιστεύουν πως ο κόμβος φυσικού αερίου της Τουρκίας θα ήταν ένας βολικός τρόπος για να συνεχιστεί η πώληση ρωσικού φυσικού αερίου στην Ευρώπη χωρίς να το αποκαλούν ρωσικό, καθιστώντας το πολιτικά ευχάριστο για την ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ.

Το Reuters επικαλέστηκε μια πηγή από την Gazprom ότι «δε θα είναι ρωσικό αέριο, αλλά αέριο από τον κόμβο», και μια άλλη από ευρωπαϊκούς εμπορικούς κύκλους, που σημείωσε ότι η Ευρώπη αγοράζει ήδη ρωσικό LNG από την Κίνα και το αποκαλεί κινέζικο.

«Η Ευρώπη είναι απίθανο να θέλει να συνάψει άμεσες συμβάσεις με τη Ρωσική Ομοσπονδία και η αγορά δωρεάν όγκων στην αγορά spot στην Τουρκία θα είναι πολιτικά αποδεκτή», δήλωσε ο Alexander Gryaznov, διευθυντής της S&P Global Ratings, σημειώνοντας πως η ΕΕ έχει σταματήσει να επιβολή εμπάργκο στο ρωσικό φυσικό αέριο.

Για την Τουρκία, ο κόμβος θα ήταν μια ευκαιρία να αυξήσει την περιφερειακή της επιρροή στα ενεργειακά ζητήματα, δυνητικά να γίνει μια σημαντική αρτηρία φυσικού αερίου για μια Ευρώπη που λιμοκτονεί για ενέργεια που θα πρέπει σύντομα να αναγνωρίσει το γεγονός πως δεν μπορεί να επιβιώσει μόνο με εισαγωγές LNG, επειδή δεν υπάρχει τόσο LNG στην κόσμο για αυτή και για όλους όσους το χρειάζονται.

Είναι ακόμη νωρίς. Ένας κόμβος του μεγέθους που συζητούν η Ρωσία και η Τουρκία θα ήταν ένα δαπανηρό εγχείρημα και οι επενδύσεις δεν έχουν ακόμη καθοριστεί, πιθανότατα χωρίς τη συμμετοχή δυτικού κεφαλαίου λόγω του ρόλου της Ρωσίας στο έργο.

Μπορεί να μην ξεπεράσει ποτέ το στάδιο του σχεδιασμού, όπως συμβαίνει με τόσα μεγάλα έργα. Γεγονός παραμένει, ωστόσο, ότι η Ευρώπη χρειάζεται φυσικό αέριο, θα χρειαστεί φυσικό αέριο για το ορατό μέλλον και, όπως αποδεικνύεται από την τελευταία συμφωνία LNG της Γερμανίας, είναι έτοιμη να επανεξετάσει τις πολιτικές της προτεραιότητες όταν η ενεργειακή ασφάλεια απειλείται.

από freepen.gr

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια