Ο Πολωνός στρατιώτης που πάντα πεινούσε...

Ο Domery ήταν τόσος αδηφάγος που φημολογείται ότι, μέσα σε ένα χρόνο, έφαγε 174 γάτες 
 
... και που έτρωγε τα πάντα, από κεριά μέχρι γάτες!
 
 
 
Δείτε ακόμη:
Η ιστορία του Tarrare, ο ακόρεστος αδηφάγος που έτρωγε τα πάντα, από ανθρώπινη σάρκα μέχρι ζωντανά χέλια

 
 
Τον 18ο αιώνα, ο Πολωνός στρατιώτης Charles Domery κατέληξε να γίνει αντικείμενο επιστημονικών πειραμάτων μιας και, λόγω της ακόρεστης όρεξής του, καταβρόχθιζε τα πάντα, από γρασίδι και κεριά, μέχρι και ζωντανές γάτες -μερικές φορές!
 
Η ιστορία είναι γεμάτη με προσωπικότητες που αψηφούν τα παραδοσιακά ανθρώπινα όρια και την ευπρέπεια. Για τον Charles Domery, γνωστό και ως Charles Domerz, έναν πολωνικής καταγωγής στρατιώτη που υπηρέτησε στον πρωσικό και τον γαλλικό στρατό, ήταν η ακόρεστη πείνα του που του έφερε παγκόσμια φήμη και, τελικά, πτώση, όπως αποδείχθηκε.

Ο Domery είχε μια ασυνήθιστα ακόρεστη όρεξη που μεγάλωνε με την πάροδο του χρόνου, με αποτέλεσμα να τρώει οτιδήποτε είχε διαθέσιμο. Η πείνα του -και λόγω έλλειψης τροφίμων- τον οδήγησε να αποσκιρτήσει από τον πρωσικό στρατό και να καταταγεί στον γαλλικό. Λέγεται ότι, μέσα σε ένα χρόνο, έφαγε πάνω από 174 γάτες, καθώς και, παρά την απέχθειά του για τα λαχανικά, 2,5 κιλά γρασίδι καθημερινά.

Ίσως το πιο σοκαριστικό είναι η ιστορία που λέγεται ότι, όταν υπηρετούσε στο γαλλικό θωρηκτό Hoche, προσπάθησε να φάει το κομμένο πόδι ενός άλλου στρατιώτη που χτυπήθηκε από κανόνι. Παραδόξως, παρ' όλα τα περίεργα γεύματά του, ο Domery παρέμεινε σωματικά άθικτος, χωρίς αρνητικές επιπτώσεις από τη διατροφή του.

Η ζωή του Charles Domery
Ο Domery γεννήθηκε το 1778 από μια πολωνική οικογένεια που είχε εννέα αγόρια, όλα με αρκετά μεγάλη όρεξη. Γεννήθηκε υγιής και σαν ενήλικας ήταν ψηλός (1,90 μέτρα) με μέση σωματική διάπλαση. Στα 13 του, κατατάχτηκε στον πρωσικό στρατό και πολέμησε στον Πόλεμο του Πρώτου Συνασπισμού, την πρώτη μεγάλης κλίμακας απόπειρα των σημαντικότερων μοναρχιών της Ευρώπης να περιορίσουν την επαναστατική Γαλλία και τη διάδοση των νέων ιδεών που αυτή πρέσβευε.

Με την πάροδο του χρόνου, ο Domery βρήκε ένα σημαντικό ελάττωμα στα πρωσικά στρατεύματα: τα σιτηρέσια. Προς μεγάλη του απογοήτευση, τα στρατεύματα υπέφεραν από έλλειψη τροφίμων. Ακόμη και όταν οι Πρώσοι διπλασίασαν τις μερίδες του, ο Domery αποφάσισε να καταπνίξει την πείνα του και πήγε με τον εχθρό, τους Γάλλους. Οι Γάλλοι αξιωματικοί τον υποδέχτηκαν με ένα πεπόνι, το οποίο καταβρόχθισε όλο -και την φλούδα!

Σύντομα, έχοντας χρησιμοποιήσει την αμοιβή του για να αγοράσει επιπλέον φαγητό αλλά και έχοντας καταναλώσει το διαθέσιμο φαγητό για τα στρατεύματα, η πείνα επέστρεψε και ο Domery ήταν ανικανοποίητος. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να κάνει κάτι αδιανόητο. Με ανικανοποίητο στομάχι, όταν δεν υπήρχε άλλη τροφή, φέρεται να έτρωγε γάτες μαζί με λίγα κιλά γρασίδι σχεδόν καθημερινά. Αυτή η διατροφή λειτούργησε ως σκαλοπάτι για τα ακόμη πιο περίεργα γεγονότα που ακολούθησαν.
 
Η ακόρεστη πείνα του
Ο Domery, ακόμη και με την κατάλληλη ποσότητα φαγητού για έναν νεαρό άνδρα, ένιωθε πάντα πεινασμένος. Αυτό τον οδήγησε να κάνει μερικές εκπληκτικές, απελπισμένες και ακατανόητες γαστρονομικές επιλογές.

Λάτρευε να τρώει ωμό κρέας, με το συκώτι του ταύρου να είναι η αγαπημένη του λιχουδιά. Ωστόσο, ενώ υπηρετούσε στο γαλλικό πλοίο Hoche, παραλίγο να καταβροχθίσει -και- ανθρώπινη σάρκα. Οι υπόλοιποι στρατιώτες του πληρώματος ανέφεραν ότι έπρεπε να παλέψουν μαζί του για το κομμένο πόδι ενός ναύτη που είχε εκτοξευθεί από πυρά κανονιού. Τελικά, τα κατάφεραν πετώντας το πόδι στη θάλασσα.

Θα πίστευε κανείς ότι, μετά από αυτές τις διατροφικές επιλογές, ο Domery θα ήταν άρρωστος. Ωστόσο, το στομάχι και η υγεία του παρέμειναν ανέπαφα, ακόμη και μετά την κατανάλωση ωμού κρέατος διαφόρων ζώων και μεγάλων ποσοτήτων χόρτου. Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες, δεν έκανε ποτέ εμετό ή δεν αφόδευε ποτέ μετά από τα φαγητά του.

Ένας πεινασμένος αιχμάλωτος
 
Έχει αναφερθεί ότι ο Domeri καταβρόχθισε ζωντανούς και νεκρούς αρουραίους 

Τον Φεβρουάριο του 1799, το Hoche αιχμαλωτίστηκε από τις βρετανικές δυνάμεις στο Λίβερπουλ της Αγγλίας και ο Domery και οι υπόλοιποι κρατήθηκαν ως αιχμάλωτοι πολέμου σε ένα στρατόπεδο φυλακών κοντά στο Λίβερπουλ. Κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας του, συνέχισε να σοκάρει τους φύλακές του με την αδηφάγα όρεξή του και τις εκπληκτικές επιλογές φαγητού.

Σε ένα στρατόπεδο φυλακών, ήταν δύσκολο να βρεθούν κατάλληλα γεύματα, ενώ, εκείνη την εποχή, οι μερίδες των κρατουμένων καθορίζονταν από τη χώρα στον στρατό της οποίας υπηρετούσαν. Για τον Domery και τους άλλους Γάλλους, οι ημερήσιες μερίδες περιλάμβαναν λίγο ψωμί (56 γραμμάρια), λίγα λαχανικά (200 γραμμάρια) και ελάχιστο βούτυρο (56 γραμμάρια) ή τυρί (150 γραμμάρια), όπως και μια μερίδα μπίρα, αραιωμένο ρούμι, αλλά και -μερικές φορές- τσάι.

Αυτές οι μερίδες αποδείχθηκαν ανεπαρκείς για τον Domery, ο οποίος έφαγε τα εφεδρικά κεριά, τουλάχιστον 20 αρουραίους και την γάτα της φυλακής. Κατά καιρούς, έτρωγε το φάρμακο που περίσσευε στο ιατρείο του στρατοπέδου.

Ο βρετανικός στρατός, όταν έμαθε για τις περίεργες διατροφικές επιλογές του, αποφάσισε να διπλασιάσει τις μερίδες του. Η ακόρεστη πείνα του οδήγησε σε συνεχή αύξηση του σιτηρέσιού του, μέχρι που τελικά, η δική του μερίδα έφτασε τις ημερήσιες μερίδες 10 ανδρών. Αυτό κέντρισε το ενδιαφέρον ενός διοικητή που έφερε το θέμα σε μια επιτροπή (Sick and Hurt Commissioners) που ήταν υπεύθυνη για την ευημερία των αιχμαλώτων πολέμου.

Σύντομα, για να δουν τα όρια της πείνας του, ο Domery έγινε αντικείμενο ιατρικών πειραμάτων.

Προσπάθεια επίλυσης μιας ιατρικής παραδοξότητας
Το μέλος της επιτροπής Δρ. J. Johnston αποφάσισε να δοκιμάσει τις διατροφικές ικανότητες του Domery. Ένα βράδυ, ξύπνησαν τον Domery στις 4 το πρωί και τον τάισαν περίπου 2 κιλά μαστού αγελάδας, το οποίο και έφαγε χωρίς δισταγμό. Λίγο μετά, καταβρόχθισε 2,2 κιλά ωμό βοδινό κρέας και μια ντουζίνα κεριά. Για μεσημεριανό, είχε και πάλι βόειο κρέας και κεριά, καθώς και λίγη μπύρα.

Το πείραμα άφησε το προσωπικό έκπληκτο. Ίσως το πιο συγκλονιστικό ήταν ότι, παρά τις ακραίες γαστρονομικές του επιλογές, ο Domery παρέμενε σε καλή διάθεση.

Το τι συνέβη στον Domery μετά από αυτό το πείραμα παραμένει άγνωστο. Όπως άλυτο παραμένει και το ιατρικό μυστήριο γύρω από την ακόρεστη όρεξή του.
 
Πολλοί υποπτεύονται ότι έπαιξε ρόλο η υπερφαγία, μια έντονη επιθυμία για φαγητό λόγω υποκείμενης ιατρικής πάθησης -όπως τα μη φυσιολογικά επίπεδα γλυκόζης στο αίμα.
 
 από: ati

από Ξωτικό

Δημοσίευση σχολίου

0 Σχόλια